Tι είδα στην Αίγυπτο

1
44

Πριν από περίπου ένα χρόνο βρέθηκα στην Αίγυπτο. Η Αίγυπτος ήταν η τρίτη χώρα του αραβικού κόσμου που επισκεπτόμουν μέσα σε διάστημα 18 μηνών, μετά την Ιορδανία και το Μπαχρέιν. Και τα τρία ταξίδια ήταν επαγγελματικά, για γυρίσματα διαφημιστικών ταινιών, όπου ήμασταν υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε αρκετούς ντόπιους για τις ανάγκες της παραγωγής.

Η εμπειρία της συνεργασίας μαζί τους θα μείνει βαθιά χαραγμένη στην ταξιδιωτική και επαγγελματική μου μνήμη. Όποτε έπρεπε να «συνεννοηθώ» μαζί τους για κάτι, ένιωθα έναν κατακλυσμό συναισθημάτων, που ξεκινούσαν από απορία και με ταχύτατες εναλλαγές γινόταν θυμός, οργή, απελπισία, απόγνωση.

Στο αεροπλάνο της επιστροφής από την Αίγυπτο, με μαζοχιστική διάθεση, έκανα έναν απολογισμό εμπειριών από τις τρεις αραβικές χώρες.

Αρχικά κατέληξα στο παρηγορητικό συμπέρασμα «οι άνθρωποι είναι πιο πίσω από εμάς!». Ωστόσο, στη διαδρομή των σκέψεων μου αντιλήφθηκα πως τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι.

Ιδού τα αποτελέσματα μιας τέτοιας σύγκρισης:

Αίγυπτος:

Μόλις προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο του Καΐρου και ο ντόπιος τουριστικός πράκτορας, αφού ζητάει δεκάδες ευρώ για να λαδώσει τους υπαλλήλους του αεροδρομίου ώστε να μας αφήσουν να περάσουμε τις κάμερες, μας βάζει στο λεωφορείο για το ξενοδοχείο SHERATON. Σε 15 λεπτά φτάνουμε στο SHERATON που δε γράφει πουθενά SHERATON… Του λέμε πως δεν το «κόβουμε» για SHERATON. Ορκίζεται σε ό,τι έχει ιερό πως είναι.

Μια απλή ερώτηση στη ρεσεψιόν επιβεβαιώνει την υποψία-βεβαιότητά μας… Υπενθυμίζουμε στον πράκτορα, με φανερή ενόχληση, ότι ζητήσαμε ξενοδοχείο μέσα στο Κάϊρο. Μας διαβεβαιώνει πως είναι 5 λεπτά δρόμος ως το Κάιρο και επιχειρηματολογεί γιατί επέλεξε αυτό το ξενοδοχείο που είναι κοντά στο αεροδρόμιο: ώστε να ΜΗΝ ταλαιπωρηθούμε ΟΤΑΝ ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ μετά από… 7 ημέρες διαμονής (και φυσικά, καθημερινής ταλαιπωρίας πήγαινε-έλα έως το Κάϊρο όπου έπρεπε να βρισκόμαστε για να κάνουμε τη δουλειά μας).

Φυσικά αλλάξαμε ξενοδοχείο.

Κουίζ: Θα μπορούσε το ίδιο σκηνικό να συμβεί στην Ελλάδα με κοροϊδάκια βορειοευρωπαίους «φιλοξενούμενους»;

 

 

Μπαχρέϊν:

Περιστατικό 1ο: Στο εργοτάξιο ενός μεγαλεπήβολου δημόσιου έργου παρατηρούμε τους δώδεκα εργάτες που παρακολουθούν συγκεντρωμένοι …ΕΝΑΝ εργάτη που σκάβει.

Περιστατικό 2ο: Φτάνει το φορτηγό-γεννήτρια για τις ανάγκες των γυρισμάτων. Ζητάμε το καλώδιο για να πάρουμε ρεύμα. Μας εξηγούν πως στη τιμή της γεννήτριας δε συμπεριλαμβάνεται καλώδιο, ούτε ένα μέτρο. Ζητάμε να πληρώσουμε έξτρα για το καλώδιο. Μας λένε πως στοιχίζει για μία μέρα. Όσο και …η γεννήτρια!

Όλα αυτά με ένα μόνιμο, ψεύτικο, δουλοπρεπές και χαιρέκακο χαμόγελο στα χείλη.

Κουίζ: Έλληνας σε Έλληνα το κάνει; μπορεί και όχι γιατί μάλλον θα φάει ξύλο. Έλληνας σε ξένο όμως;

Ιορδανία-Αμμάν:

Τεράστιο οικοδομικό συγκρότημα με κτίρια γραφείων και εμπορικό κέντρο mall. Εξωτερικά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα αντίστοιχα κτίρια δυτικού κόσμου. Στο εσωτερικό όμως η ζωή είναι αλλιώς. Εταιρίες και εργαζόμενοι δουλεύουν κανονικά μέσα σε ένα γιαπί που δε θα ολοκληρωθεί ποτέ. Έργα για τα μάτια του κόσμου. Περιεχόμενο άνευ ουσίας και υποδομών.

Κουίζ: Θυμίζει Ελλάδα; Αν δε σας έρχεται κάτι στο μυαλό σκεφτείτε τα Ολυμπιακά ακίνητα και το Ολυμπιακό χωριό.

ΑΙΓΥΠΤΟΣ-ΙΟΡΔΑΝΙΑ-ΜΠΑΧΡΕΪΝ: Κοινά χαρακτηριστικά και στις τρεις χώρες. Πρέπει να λαδώνεις ασταμάτητα για να μπορείς να κάνεις τη νόμιμη δουλειά σου. Ισχύει το νταβατζηλίκι του φύλακα στις πυραμίδες, του αστυνομικού στους δρόμους, του υπαλλήλου στο αεροδρόμιο.

Κοροϊδία και μικροαπάτες που σε εξοργίζουν γιατί σε περνάνε για ηλίθιο και εσύ νιώθεις αδύναμος και απροστάτευτος γιατί όποιον και να καλέσεις για βοήθεια φοβάσαι μήπως είναι χειρότερος από αυτόν που κλήρωσε η τύχη να βρεθεί μπροστά σου.

Εξοργιστική ανισότητα ανάμεσα στον πλούτο που συγκεντρώνει ο βασιλιάς, ο πρόεδρος, ο σεΐχης και η οικογένειά του και στον απλό λαό που ζει και ψωμολυσσάει μέσα σε βρώμικα άθλια σπίτια, παράγκες, τρώγλες. Τα πορτραίτα από τους «ηγέτες» «άρχοντες» μαζί με την οικογένεια που τους κυβερνάει τα βλέπουν μπροστά τους σε γιγαντοαφίσες σε εκατοντάδες σημεία της πόλης. Κάτι σαν το δικό μας «πουλί» στη χούντα.

Βλέποντας όλα τα παραπάνω, γύρισα στην Ελλάδα με ένα μεγάλο ερωτηματικό και δύο διαπιστώσεις. Αυτοί οι λαοί γιατί δεν επαναστατούν γιατί δε ξεσηκώνονται; Πώς το αντέχουν ; Πώς το ανέχονται;

Να λοιπόν που ήρθε η ώρα να ξεσηκωθούν.

Διαπίστωση 1η : Ο απλός λαός δε φταίει σε τίποτα. Είναι μία ράτσα που κουβαλάει στο DNA της το Βεδουίνο. Δεν είναι τυχαίο πως οικογένειες τις αργίες στήνουν αντίσκηνα στην έρημο και διασκεδάζουν παριστάνοντας τους νομάδες…

Στη συνέχεια επιστρέφουν στα κλουβιά της μεγαλούπολης που τους έχτισαν γιατί τους επιβάλλουν να γίνουν Δύση. Μόνο που αυτοί που το επιβάλλουν δεν έχουν σκοπό να τους παρέχουν τα στοιχειώδη καλά που έχει ο δυτικός κόσμος. Τους εξαναγκάζουν να γίνουν σαν τους δυτικούς γιατί θέλουν και αυτοί να δείχνουν ηγέτες δυτικού τύπου και στυλ. Για να επιβιώσει αυτός ο κόσμος έχει πλέον την απάτη στο αίμα του, χωρίς τύψεις και ενοχές. Προσπαθούν να σε εξαπατήσουν γιατί και οι ίδιοι όπως οι γονείς τους όπως και τα παιδιά τους εξαπατήθηκαν και θα συνεχίσουν να εξαπατώνται από τις μεγάλες οικογένειες.

Οι Άραβες υπήρξαν ένας σπουδαίος λαός. Ο Αιγυπτιακός πολιτισμός δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητος. Είναι και ένας αδικημένος λαός αν σκεφτεί κανείς τους Παλαιστίνιους που έμαθαν να ζουν πεθαίνοντας. Οδηγήθηκαν όμως στην εξαθλίωση από τους ίδιους τους ηγέτες τους.

Στην Αίγυπτο έκαναν το πρώτο βήμα. Έχουν όμως δρόμο μπροστά τους. Γιατί δεν αρκεί να αλλάξουν ηγέτες. Χρειάζονται δύο προϋποθέσεις. Η νέα ηγεσία να φροντίσει για την ευημερία τους και οι ίδιοι να δεχτούν να αλλάξουν νοοτροπία. Αν όχι οι ίδιοι τουλάχιστον τα παιδιά τους. Μπορεί να είναι τόσο τυχεροί και να αποκτήσουν χαρισματικούς, δίκαιους και αδιάφθορους κυβερνήτες. Αν δεν αλλάξουν μαζί και οι πολίτες, οι κυβερνήτες θα καταντήσουν μια περιττή πολυτέλεια και θα εξαφανιστούν βυθισμένοι στη διαφθορά και την εξαθλίωση των πολιτών.

Διαπίστωση 2η: Σε πολλά τους μοιάζουμε… Αλλά δεν ήθελα να το δω.

Περικλής Πηλείδης.

Σύμβουλος εξεγέρσεων

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Πολύ εύστοχο το σχόλιο,διαβάζοντας ομως την επαγγελματική σου πορεία(ελπίζω να μην σε ενοχλεί ο ενικός,σαν ανθρωποι της ιδίας γενιάς,καί οχι έλλειψη σεβασμού)εχω την μεγάλη απορία, τι σε εκανε και ασχολήθηκες με τούς πολιτικούς; !!! Προσωπικά, ουτε ασφαλιστικό φορέα δημόσιο δεν εχω, βλέποντας από την νεότητα μου, την εξέλιξη την σημερινή.Την διάθεση μου να σου γράψω μου την έδωσε ο τιτλος Σύμβουλος εξεγέρσεων.!!
    Τί δεν ήθελες να δείς;και γιατί;
    Νά εισαι καλά
    Γιώργος Βιλλιώτης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here