Τι θέλει ο Φαν Σιπ στην Εθνική Ελλάδας;

0
149

Άλλο η καλόπιστη κριτική, άλλο τα επιχειρήματα και άλλο η ανθρωποφαγία και ο »λιθοβολισμός»
Αλλά αυτή είναι η Ελλάδα. Τώρα θα αλλάξει. Και μάλιστα στη χειρότερη περίοδο στην ανθρώπινη ιστορία με την πανδημία που έχει βγάλει όλα τα κτηνώδη ένστικτα αβίαστα. Δείτε τον 53χρονο μισάνθρωπο »καθηγητή» που μαχαίρωσε το σκυλάκι στη Νίκαια ή τον 54χρονο βάρβαρο υπάλληλο της ΔΕΗ που βασάνισε το σκυλάκι στην Κρήτη. Αυτά όμως είναι τόσο θλιβερά κοινωνικά θέματα. Ας ευχηθούμε να είναι τα τελευταία, αλλά δυστυχώς αποκλείεται.

Ας μείνουμε στα πιο… ανώδυνα και »χαζά», αν και αυτές οι σκέψεις μου δεν έχουν να κάνουν αμιγώς με το ποδόσφαιρο, αλλά με τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο Φαν Σιπ. Τον αληθινό φιλέλληνα Φαν Σιπ. Τον προπονητή – εργαζόμενα (αν και πολύ υψηλά αμειβόμενο) που τις τελευταίες ώρες »σταυρώνει» η αγέλη του Διαδικτύου και »λιθοβολεί» η πλειονότητα των αθλητικών συντακτών, που φυσικά δεν έχω δικαίωμα να τους κρίνω και δεν θα το κάνω.

Γιατί οι σκέψεις μου δεν είναι του δημοσιογράφου, αλλά του υγιούς φιλάθλου που φυσικά αγαπάει την εθνική Ελλάδος, του ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή από 14 ετών έως σήμερα στα 57 και του διπλωματούχου προπονητή επιπέδου UEFA B’. Συνεπώς έχω κάθε δικαίωμα να εκφράσω ελεύθερα την αποψή μου.

Ξεκινάμε με το αξίωμα ότι όλοι κάνουμε λάθη, ατυχείς επιλογές ή σωστές επιλογές που όμως μας προδίδουν.

Έτσι και ο Ολλανδός κόουτς, αναμφισβήτητα ένας πολύ σοβαρός άνθρωπος και γνώστης του ποδοσφαίρου, έκανε κάποια λάθη. Δυστυχώς όλοι οι προπονητές έχουν εμμονές. Συμπάθειες και αντιπάθειες. Κακώς. Γιατί? Γιατί είναι κι αυτοί άνθρωποι όπως όλοι μας. Αλλά ένας λόγος παραπάνω που στα αποδυτήρια στις μεγάλες ομάδες κάνει κουμάντο μόνο ένας. Ο προπονητής. Και ένας απ αυτούς που κάνει απόλυτο κουμάντο είναι ο Φαν Σιπ. Βέβαια τον κατηγορούν για το ακριβώς αντίθετο. Ότι είναι »μαριονέτα» των μάνατζερ που θέλουν »να κονομήσουν». Δεν το πιστεύω. Δεν μου δίνει αυτή την εικόνα. Αλλά μπορεί και »να πέφτω έξω». Όμως για να μην μακρηγορώ τον κρίνω πρωτίστως ως άνθρωπο που δείχνει μια πραότητα και μία ευπρέπεια και δευτερευόντως ως κόουτς.

Τι σπουδαίο έκανε σε αυτούς τους λίγους μήνες στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας. Καθάρισε »τον κόπρο του Αυγεία» κάτι Μανωλάδες και κάτι Παπασταθόπουλους, που έμοιαζαν με παλιά ιστιοφόρα τα οποία δεν έστριβαν με τίποτα. Αφήστε τον παλιοχαρακτήρα τους. Και τόλμησε να καθιερώσει ένα 23χρονο παιδί τον Στράτο Σβάρνα που θα αφήσει ιστορία στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, ενώ αν συνεχίσει να δουλεύει έτσι στο γήπεδο και είναι και τυχερός θα κάνει μεγάλη Ευρωπαική καριέρα. Και δίπλα του έβαλε τον έμπειρο Τζαβέλα τον οποίο δεν λες »γέρο» στα 33 και με αυτή την ιστορία από πίσω. Εμπιστεύεται »με κλειστά μάτια» έναν παίκτη που γεννήθηκε στην Πορτογαλία κι έγινε πιο Έλληνας από τους Έλληνες και τον τίμησε και με το περιβραχιόνιο του αρχηγού στη φανέλα με το εθνόσημο. Τον Βάλτερ Ζέκα. Μακράν τον κορυφαίο αμυντικό χαφ που έχει την Ελληνική υπηκοότητα. Επιλέγει τον εξαιρετικό Οδυσσέα Βλαχοδήμο για τα γκολπόστ, ενώ στα δύο άκρα των μπακ προτιμά τους καλούς πιτσιρικάδες Γιαννούλη και Χατζηδιάκο. Επίσης δείχνει μια συμπάθεια για τη θέση του »10» στον αρχηγό Τάσο Μπακασέτα, ο οποίος έχει μια αξιοθαύμαστη σταθερότητα αλλά του λείπει η »έκρηξη» και η μεγάλη έμπνευση.

Μέχρι εδώ ήταν τα καλά. Γιατί εδώ αρχίζουν οι εμμονές (κάποιες παράλογες και όχι ποδοσφαιρικές) και οι αστοχίες.

Κουρμπέλης, Λημνιός, Παυλίδης και Μάνταλος (ειδικά αυτός Παναγία μου) δεν το »κατέχουν το τόπι» που λέμε στην ποδοσφαιρική γλώσσα. Και αν φαινόμαστε υπερβολικοί με αυτό έστω δεν το δείχνουν ή δεν έχουν όρεξη. Αυτό το παιδί ο Μάνταλος έτσι όπως έχει καταντήσει δύσκολα θα έβρισε θέση ακόμη και στην εντεκάδα του ιστορικού Γκυζιακού…

Ευκαιρία ήταν να δοκιμάσει μετά τη νίκη επί της Μολδαβίας σε ένα αδιάφορο τουρνουά στο αρχικό σχήμα τον Μπουχαλάκη και τον Φορτούνη (να μη γκρινιάζουν και οι Ολυμπιακοί), τον Πέλκα και τον Φούντα. Μιλάμε από αυτούς που έχει στην αποστολή. Γιατί μπορούμε να βρούμε 4-5 εξαιρετικούς παίκτες είτε στο Ελληνικό πρωτάθλημα είτε σε ξένα για την εθνική μας.

Όπως και νάχει σίγουρα ο Φαν Σιπ έβαλε μυαλό. Δεν είναι ανόητος. Και στο επόμενο ματς θα κάνει αυτό που πρέπει. Αλλά ξέρετε, τίποτα δεν θα είχε γίνει αν ο Μπακασέτας είχε ευστοχήσει στο πέναλτι και μετά οι Koσσοβάροι »έτρωγαν» άλλα 5 γκολ. Γιατί αυτό θα γινόταν. Όμως αυτή είναι η άγρια ομορφιά του ποδοσφαίρου.

Ο Φαν Σιπ – που σημειώστε υπήρξε σπουδαίος ποδοσφαιριστής – μπορεί τελικά και να »μην κάνει παρέλαση», αλλά πάντως θα μείνει στη συνείδηση των υγιών Ελλήνων φιλάθλων ως ο γενναίος προπονητής που έστειλε σπίτια τους Μανωλά και Παπασταθόπουλο καθώς και Σιόβα ή κάτι άλλους »ψευτονταήδες»…

Αλλά το άσχημο είναι ότι ο επόμενος πιθανότατα θα τους επαναφέρει μετά βαίων και κλάδων…

Επίλογος. Αν ήμουν πρόεδρος ομάδας ή πρόεδρος ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας χώρας θα τον παρακαλούσα να έρθει προπονητής! Ή έστω θα ήθελα ως ποδοσφαιριστής να τον είχα κόουτς σε έναν αγώνα. Θα ήμουν υπερήφανος.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟ παρανοϊός του καπιταλισμού, η μετάλλαξη της κρίσης
Επόμενο άρθροΕμβόλιο γρίπης: Πανικός για μία δόση – 100.000 συνταγές τη μέρα υπό τον φόβο του κορονοϊού
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here