To Παρίσι

5
294

Τις μέρες αυτές της αναζήτησης, θα άξιζε όλους να μας

προβληματίσει «Το Παρίσι» του Ορέστη Λάσκου.

«Ξέρω έναν κύριο παράξενο πολύ
που λόγια πάντ’ αλλόκοτα μιλεί
για το Παρίσι
στην συντροφιά μας όταν έρθει να καθίσει.


Λένε γι’ αυτόν
πως από τα μαθητικά του χρόνια είχεν ορίσει,
μοναδικό
μες στη ζωή του ιδανικό
να πάει στο Παρίσι.


Χρόνια και χρόνια τον μεθούσε
τ’ ονειρεμένο αυτό ταξίδι
που ποθούσε.


Παντού για κείνο συζητούσε·
μες στα όνειρά του αυτό θωρούσε·
τόσο, που ο πόθος του με τον καιρό
του ’γινε μες στην ύπαρξή του ένα στολίδι
λαμπρό.

Να πάει στο Παρίσι…


Για το ταξίδι αυτό τ’ ονειρευτό

σκότωνε φευγαλέες επιθυμίες
και έκανε αιματηρές οικονομίες
για να το πραγματοποιήσει.


Να πάει στο Παρίσι…

Και να,
που κάποια μέρα στα στερνά
το κατορθώνει.
Κι ένα πρωί μέσα στου τρένου ένα βαγόνι
για το Παρίσι μεθυσμένος ξεκινά.


– Μα,
μόλις αντίκρισε μακριά τον πύργο του Άιφελ
ν’ αχνοδιαγράφεται στο φόντο τ’ ουρανού,
φριχτή μια σκέψη εισόρμησε στην κάμαρα
του νου:

«Κι ύστερα; Κι ύστερα τι θα γινόταν;
Πώς θα μπορούσε πια να ζήσει
με δίχως τη λαχτάρα αυτή για το Παρίσι;»
Γιατί ένιωθε τώρα καλά πως όταν
σε λίγο στο Παρίσι θα βρισκόταν
μέσα σ’ ελάχιστο διάστημ’ ασφαλώς,
θα το βαριόταν.

Και τότε;


– Και τότε
πήρε μια τεράστια απόφαση
που ως τώρα δεν ευρέθηκε να του τη συγχωρήσει
κανείς.
Αντίς να προχωρήσει στο Παρίσι
κατέβηκε σ’ ένα προάστιο,
στο Σαιν Ντενίς.
Και το πρωί απ’ την ίδια οδό
ξανάρθε εδώ.


– Και τώρα, σαν και τότε προτού φύγει, πάλι,
με μια λαχτάρα σαν και πριν μεγάλη,
μιλάει και λέει παντού, πως έχει ορίσει
μοναδικό
μες στη ζωή του ιδανικό
ν α π ά ε ι σ τ ο Π α ρ ί σ ι

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το πρόβλημα με το συγκεκριμένο ποίημα είναι ότι το Saint Denis είναι βόρεια του Παρισιού. Και, επομένως, είναι απίθανο να έφτασε κάποιος από την Ελλάδα σιδηροδρομικώς πρώτα στο Saint Denis (και από εκεί να ατενίσει την πόλη). Να έφτανε τουλάχιστον στο Ivry…

  2. Και βέβαια δεν έχει καμμιά σημασία αν το Saint Denis βρίσκεται βόρεια ή νότια της πόλης του φωτός. Συμβολικά το αναφέρει ο ποιητής. Νομίζω ότι μέσα στο ρομαντισμό του ο ποιητής μας στέλνει ένα μήνυμα: ότι το όνειρο και το «ιδεώδες», απ’ τη στιγμή που τα «πιάνουμε» (πραγματοποιούμε) παύουν να είναι τέτοια. Και μετά τι; Αδειάζουμε από (υψηλούς) στόχους; Απομυθοποίηση; Ή μήπως πετυχαίνοντάς τα θα ήμαστε ευτυχείς; Μεγάλη συζήτηση. – Καλημέρα σας. (Μήπως όμως θέλει να μας πει και να μας προβληματίσει, ο φίλτατος κ. Κουσούλης, ότι αυτά που επιδιώκουμε ως χώρα, και ιδίως με τον τρόπο που τα επιδιώκουμε, σ’ αυτές τις δύσκολες εποχές, είναι άπιαστα όνειρα; Λέω, μήπως!)

  3. ΔΙΕΡΩΤΩΜΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ο Λ. ΚΟΥΣΟΥΛΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ. Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΒΕΒΑΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟ.

  4. Μηπως τη σωτηρια της χωρας μας και τη δικη μας πρεπει να τη βλεπουμε, οπως βλεπει ο ηρωας του ποιηματος το Παρισι; Εγω ετσι το εκλαμβανω κι ετσι μου μοιαζει εξαιρετικα ρεαλιστικο…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here