Το πιο ψεύτικο χαμόγελό μου

23
63

Εδώ και, περίπου, πέντε χρόνια που παρουσιάζω το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, επιστρατεύω το πιο πλατύ μου χαμόγελο για την ώρα της καληνύχτας. Εδώ και ενάμιση χρόνο δε, που η επικαιρότητα βάρυνε πολύ, το κλείσιμο του δελτίου είναι ίσως η μοναδική στιγμή που «μου επιτρέπεται» να χαμογελώ. Και δε σας κρύβω, ειδικά το τελευταίο διάστημα, ώρες ώρες του δίνω και καταλαβαίνει! Το έχω σκεφτεί πολλές φορές κι έχω καταλήξει πως, ό,τι κι αν έχει συμβεί, όσο δυσάρεστες και αν είναι οι εξελίξεις, ένα μεγάλο χαμόγελο στο κλείσιμο του δελτίου εκπέμπει ένα μήνυμα αισιοδοξίας. Είναι μια στιγμιαία «κάθαρση». Σα να λες στον τηλεθεατή: «Εντάξει ρε παιδί μου. Χάλια είναι τα πράγματα. Ξέρω, σου μαύρισα την ψυχή. Όμως, μη σε παίρνει από κάτω. Θα φτιάξουν».

Θέλω να σας εξομολογηθώ, λοιπόν, πώς μία συνήθεια πέντε ετών, μία αυθόρμητη εσωτερική μου αντίδραση που κατέληξε να γίνει μία παγιωμένη προσωπική μου θεωρία, κόπηκε μαχαίρι το βράδυ της Πέμπτης. Πρώτη φορά, λοιπόν, στα χρόνια αυτά και με τα τόσα δύσκολα γεγονότα που έχω παρουσιάσει στο τηλεοπτικό μου ταξίδι στον ΣΚΑΪ, είπα τέτοια «καληνύχτα». Με ένα τόσο αμυδρό και τόσο ψεύτικο χαμόγελο.

Ειλικρινά, αν μπορούσα, θα ήθελα να πω με το πιο θλιμμένο μου ύφος: «Κυρίες και κύριοι, καληνύχτα και καλή μας τύχη».

Γιατί «καλή τύχη»; Διότι την τύχη την επικαλείσαι όταν οι δυνατότητές σου να ελέγχεις τις καταστάσεις και να καθοδηγείς τα πράγματα ελαττώνονται ή εκλείπουν παντελώς. Διαφορετικά, η ευχή είναι «καλή επιτυχία». Η επιτυχία, όμως, πέθανε για την κυβέρνηση Παπανδρέου που κλήθηκε να κρατήσει το πηδάλιο της χώρας σε μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας της.

Η κυβέρνηση απέτυχε να εφαρμόσει ένα σχέδιο που θα έβγαζε ζωντανή την Ελλάδα από τον κατακλυσμό. Μπορώ να δεχτώ ότι η κατάσταση που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ήταν πρωτοφανής. Να δεχτώ ότι η αντιπολίτευση την πολέμησε σφοδρά. Να δεχτώ ότι τα κατεστημένα συμφέροντα αντιστάθηκαν λυσσαλέα. Να δεχτώ, επίσης, ότι η σοσιαλιστική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ ύψωσε ανυπέρβλητα εσωκομματικά τείχη.

Θα δεχόμουν ολόκληρη τη λίστα των εμποδίων που μπορεί να μου παρουσίαζε το οποιοδήποτε κυβερνητικό στέλεχος προκειμένου να δικαιολογήσει την κυβέρνηση. Ας δεχτούν, όμως, και αυτοί ότι τελικά ως σύνολο ήταν «λίγοι». Διότι αν δεν ήταν «λίγοι», τότε έχουν περίεργα βίτσια. Και είναι δικαίωμα του καθενός να έχει σαδομαζοχιστικά βίτσια στην προσωπική του ζωή, αλλά εδώ μιλάμε για τη ζωή 11 εκατομμυρίων ανθρώπων που δεν τη βρίσκουν καθόλου, ούτε με τον πόνο ούτε με την αίσθηση του κινδύνου. Γιατί, προσπαθώ ειλικρινά να σκεφτώ, τι άλλο από ανικανότητα ή βίτσιο μπορεί τελικά να είναι, το να ξυπνάς και να θυμάσαι πως πρέπει να κυβερνήσεις όταν η κατάσταση έχει φτάσει, πλέον, στο απροχώρητο. Δεν μπορώ να βρω άλλη εξήγηση στο γιατί αυτή η κυβέρνηση πρέπει να νιώσει τη ζεστή λάμα του μαχαιριού στο λαιμό της για να κάνει αυτό που θεωρεί χρέος της να κάνει.

Συνέβη ένα χρόνο, περίπου, πριν με το μνημόνιο. Επί μήνες η κυβέρνηση «σερνόταν» και δεν έπαιρνε τα μέτρα που όλοι της έλεγαν ότι πρέπει να πάρει. Κι έτσι ξημερωθήκαμε μια μέρα αγκαλιά με το κακό μνημόνιο. Ή θα το υπογράφαμε ή… τέλος. Σήμερα, να ‘σου πάλι μπροστά το «τέλος». Κι έρχεται πάλι, να ξεπροβάλλει μετά από μία μακρά περίοδο κυβερνητικής νιρβάνας. Τα μέτρα δεν τραβούσαν, οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωρούσαν, τα καμπανάκια εξέπεμπαν ντεσιμπέλ στα όρια του πόνου και η κυβέρνηση έμοιαζε με το ζώο που έχει σαστίσει στη μέση του δρόμου από τους προβολείς του αυτοκινήτου που κατευθύνεται καταπάνω του.

Δεν ξέρω τι θα βγάλει το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών. Ίσως την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, οι εξελίξεις να έχουν ήδη δρομολογηθεί. Ίσως οι πολιτικοί αρχηγοί τα βρουν, ίσως ο Παπανδρέου αποφασίσει ότι αγνοώντας τους καιρούς θα καπετανέψει το καράβι μέχρι τέλους, ίσως σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές, ίσως κάτι άλλο.

Αυτό που ξέρω είναι ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο της κυβέρνησης και ότι τα πράγματα έχουν πάρει, πλέον, πολύ επικίνδυνη τροπή.

Για αυτό σας λέω… Η επιτυχία μας τελείωσε. Άντε τώρα και καλή μας τύχη…

23 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μια μικρή ένσταση μόνο: Η αντιπολίτευση δεν πολέμησε λυσσαλέα την κυβέρνηση γιατί απλά δεν ήταν σε θέση να κάνει κάτι τέτοιο. Η ήττα με τις 10 μονάδες διαφορά είναι νωπή και η ΝΔ δεν είναι σε θέση να προφέρει αντιπολιτευτικό λόγο που να είναι απόλυτα αποσυνδεδεμένος με τη συντριβή της και τα αίτια που την οδήγησαν σε αυτή.
    Η κυβέρνηση έβαλε μόνη της τρικλοποδιά στον εαυτό της. Δεν συνειδητοποίησε ότι οι δεσμεύσεις δεν εκπληρώνονται με ευχολόγια. Πήρε μέτρα μακράς πνοής (ας πούμε) αλλά αγνόησε το τι έπρεπε να γίνει βραχυπρόθεσμα. Αγνόησε ότι οι φοροδιαφέυγοντες δεν συλλαμβάνονται μέσα σε μια νύχτα, ή όταν με το καλό τους πιάσεις και τελεσιδικήσεις μαζί τους, σου τραβάνε μια πτώχευση και χάνεις «τα αυγά και τα καλάθια».
    Εκεί που η αποτυχία είναι παταγώδης είναι ο τομέας των αποκρατικοποιήσεων. Δεν αποκρατικοποιούμε για να μη χάσουν άνθρωποι τη δουλειά τους και συνεχίζουμε να λειτουργούμε με ελλείματα για να φτάσουμε σε εθνική πτώχευση και στάση πληρωμών οπότε πάλι οι ίδιοι άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους.
    Αλλά και ο δικός σας κλάδος κ. Κοσιώνη δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Εκείνες οι άναρθρες κραυγές «φέρτε πίσω τα κλεμένα» τι καλό έκαναν΄Απλά τρόμαξαν και τους εύπορους αλλά όχι αναγκαστικά κλέφτες οι οποίοι σκέφτηκαν πολύ απλά: «μωρέ θες να δούνε ότι έχω πισίνα στο σπίτι και να με χαρακτηρίσουν κλέφτη; Και άντε μετά να τους αποδείξω ότι δεν είμαι …ελέφαντας». Και καλού-κακού ο άνθρωπος πήγε τα λεφτά του στην Ελβετία για να κοιμνάται ήσυχος.
    Γενικά τα ΜΜΕ δεν τίμησαν το «Ε» του ακρονύμιού τους. Δεν ενημέρωσαν αρμόδια. Δεν εξήγησαν θετικά. Δεν έδωσαν στον κόσμο να καταλάβει τα βήματα που πρέπει να πάρουμε και το χρονικό ορίζοντα που έχουμε στη διάθεσή μας. Για παράδειγμα, δεν εξήγησαν επαρκώς ότι αποκρατικοποίηση δεν είναι κατ’ ανάγκη ξεπούλημα. Οταν χρωστάς και αποκρατικοποιείς το πρώτο όφελος δεν είναι πόσα παίρνεις από αυτό που πούλησες αλλά το ότι σταματάς να αιμορραγείς κάθε μήνα από τη ζημιοφόρα επιχείρηση που συντηρείς σαν κράτος. Να μη μπω και στο θέμα ότι και τις κερδοφόρες επιχειρήσεις συμφέρει να τις αποκρατικοποιήσεις γιατί μακρυά από τα χέρια του Δημοσίου μπορεί τα κέρδη τους να διπλασιαθούν ή τριπλασιασθούν αφού θα εξορθολογισθεί η λειτουργία τους με την κατάλληλη διαχείρηση. Μεγαλύτερα κέρδη αποφέρουν φυσικά και μεγαλύτερους φόρους άρα και εισόδημα για το κράτος.
    Μέγα σφάλμα επίσης και η παντελής και έντονα προβαλλομένη από τα ΜΜΕ απαξίωση του πολιτικού κόσμου. Σαρξ εκ της σαρκός μας είναι οι πολιτικοί. Δηλαδή αν με βάση τη δημοφιλία σας κα Κοσιώνη εκλεγείτε μια μέρα βουλευτής θα πρέπει να υποθέσουμε ότι αυτόματα θα γίντε ανάξια και άξια χλευασμού. Δεν νομίζω… Κάπου χάσαμε το μέτρο σε όλα!
    Καλή μας τύχη λοιπόν. Εγώ που δεν έχω το ακροατήριο το δικό σας μπορώ να το πώ άνετα και δεν χρειάζεται να προσποιούμαι!

  2. Κυρία Κοσιώνη,
    ο Παπανδρέου είναι ένα φοβισμένο παιδί, που είναι έτοιμο να βάλει τα κλάματα,
    γιατί έγραψε άσχημα στα μαθήματα και ο αυταρχικός του πατέρας θα του δώσει ένα δυνατό σκαμπίλι.
    Πείτε του να πάει σπίτι του.
    Είστε μεγαλοδημοσιογράφοι, γνωρίζετε πολλά. Αποφασίζετε για λογαριασμό μας, που θα δώσετε βαρύτητα και τι θα το προσπεράσετε. Επηρεάζετε καθοριστικά την κοινή γνώμη.
    Αφήσατε ένα παιδί να κυβερνήσει ένα μεγάλο σκάφος μέσα στη φουρτούνα;

  3. Δεν μπορεις να φτιαξεις καινουριο σπιτι με παλια υλικα.
    Ζητηθηκε απο το ΠΑΣΟΚ να υπερβει τον εαυτο του και ταυτοχρονα να σωσει την χωρα απο μία χρεοκοπια που ηταν ηδη γεγονος απο το 2007,αυτα δεν γινονται ουτε στα παραμυθια.

  4. Κυρία Κοσιώνη,

    δεν ξέρω αν αυτό είναι ικανοποιητική παρηγοριά, αλλά όπως αισθανθήκατε εσείς χθες βράδυ(και έκτοτε φαντάζομαι), αισθάνομαι και εγώ και μάλλον και η συντριπτική πλειοψηφία της υγιειούς ελληνικής κοινωνίας.

    Ένα ‘κενό’ έχει εγκατασταθεί για τα καλά μέσα μου, το στομάχι μου ένας κόμπος, το μυαλό μου έχει σχεδόν παραλύσει και η αγωνία μου, χτυπάει καθώς σάς γράφω αυτές τις λίγες γραμμές, κατακόκκινο.

    Δεν είναι μόνο η Ελλάδα που βρίσκεται μέσα σε έναν χρόνο για δεύτερη φορά σε απόλυτο αδιέξοδο, είναι και η επαγγελματικός μου ορίζοντας που έχει στενέψει επικίνδυνα τους τελευταίους μήνες κι έτσι, αισιοδοξία και «φως» δεν έρχεται από πουθενά.

    Είμαι 40 χρονών. Μεγάλωσα στην Ελλάδα της ΕΟΚ και των πακέτων Ντελόρ, όπως τα έλεγαν αρχικά. Και αντί να γίνουμε το καλύτερο που μπορούσαμε ως χώρα(γιατί το μπορούσαμε!), επικίνδυνοι και διεφθαρμένοι ηγέτες μάς προσέφεραν διαχρονικά και απλόχερα, τελικά, το χείριστο. Πού να ελπίσω πια;

    Η διαχρονική διχόνοια των δύο μεγάλων κομμάτων που πρωτοεκδηλώθηκε τη δεκαετία του 1980 με αποτέλεσμα τα ‘μπλε’ και τα ‘πράσινα’ καφενεία(με άλλα λόγια, έβαλαν τους Έλληνες να τσακώνονται μεταξύ τους, να χαλάνε «τη ζαχαρένια τους» για πολιτικούς και πολιτικές, εκ του αποτελέσματος, φαιδρούς και φαιδρές), η πεισματική εμμονή σε αυτήν ως μοναδικό οδηγό κατάκτησης της εξουσίας(αλλά και εξάσκησής της -500 φορές τουλάχιστον, μέσα στους τελευταίους μήνες, ο κύριος Παπανδρέου μάς έχει …υπενθυμίσει πως «για όλα περνάμε φταίνε οι προηγούμενοι»), οδήγησε τελικά στο σημερινό απόλυτο κατάντημα.

    Δυστυχώς, δεν αξιωθήκαμε επιφανών ηγετών -αλλά κομπογιανιτών.

    Και έτσι σήμερα, αληθινά συμπάσχω με σας. Και με κάθε άλλον (κατα-)απογοητευμένο συμπολίτη μου.

    Ξεμείναμε από… μέλλον. Κάναμε το αδύνατο, το πιο άσχημο απίθανο, πολύ πιθανό.

    Τελευταία ευκαιρία, η σημερινή συνάντηση.

    Σάς ανταποδίδω την ευχή λοιπόν: ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΤΥΧΗ. Είθε για μία φορά, να μη μάς γυρίσει την πλάτη.

  5. Ειναι κριμα μια τοσο σημαντικη εκφραση οπως ειναι ενα χαμογελο, να ειναι ψευτικο.Και μην ξεχνας η πραγματικοτιτα ειναι αυτη που μας οδηγει σε λυσεις μας κανει να ονειρευμαστε.

  6. Κυρία Κοσιώνη
    Προσωπικά δεν συμφωνώ με το ότι φτάσαμε στο αδιέξοδο ως χώρα.
    Σε αδιέξοδο και στα πρόθυρα κατάρρευσης έφτασε η κυβέρνηση και το πολιτικό μας σύστημα.
    Η Ελλάδα μπορεί να ζήσει και θα ζήσει ακόμα κι αν καταρρεύσει το υπάρχον πολιτικό σύστημα.Άλλωστε συνέβη αρκετές φορές και στο παρελθόν.
    Όσο για τις γελοιότητες του τύπου «ή δέχεστε τα μέτρα ή κατεβάζουμε ρολά ως χώρα» του Παπακωνσταντίνου,να του θυμίσουμε ότι οι χώρες δεν είναι επιχειρήσεις να κατεβάζουν ρολά και να κλείνουν όταν κηρύττουν στάση πληρωμών.Οι χώρες ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΟΥΝ.Άλλωστε η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι οι συνέπειες μιας στάσης πληρωμών είναι σύντομες (1 ή 2 χρόνια) και μετά η χώρα επανέρχεται στις αγορές.
    Δεν πρέπει να υποκύψουμε ως πολίτες σε τόσο πρόστυχους εκβιασμούς και εκφοβισμούς.

  7. Αν και ενστικτωδώς δεν εμπιστεύομαι τους δημοσιογράφους, το συγκεκριμένο άρθρο ειναι στην σωστή κατεύθυνση…

  8. Εύχομαι κι ελπίζω ότι στη δύσκολη αυτή στιγμή, ο Πρόεδρος θα μιλήσει σαν απλός σκεπτώμενοςΈλληνας κι όχι στον άχαρο ρόλο που οι πολιτικοί του έχουν επιβάλει..
    Είναι η μόνη μας ελπίδα γιατί και σοφός είναι και πατριώτης.

  9. Κυρία Κοσιώνη
    Τί μας λέτε δηλαδή, ότι η Ελλάδα πρέπει τώρα να κατεβάσει τα ρολά;
    Πρέπει να γονατίσει στα μνημόνια, στις τρόϊκες, στους ψευτόμαγκες τους πολιτικούς (ανεξαρτήτου χρώματος)και να ευχηθεί σε όλους εμάς που δεν φταίξαμε, που βγήκαμε στους δρόμους για να υπερασπιστούμε τα παιδιά και τους εαυτούς μας, που πέσαμε στα γρανάζια της απληρωσιάς των επιτήδειων εργοδοτών (που μόνο φτωχοί δεν είναι…) που μας έκοψαν τη μία το ρεύμα και την άλλη το νερό, που απολυθήκαμε από τις δουλειές μας, που πάθαμε όλα τα κακά της μοίρας, «καλή τύχη»; Γιατί;
    Εδώ μας παίρνουν τη ζωή, στο χαμόγελο θα κολήσουμε;…

  10. Γιατί ρε παιδιά κατεβάσατε ρολά; τί έγινε; τί σας φοβίζει;
    Οι απόψεις της κ Κοσιώνη υιοθετούνται μόνο από όσους φοβούνται μη τυχόν χάσουν τα λεφτά τους που με όποιο τρόπο απέκτησαν. Ας μην φοβούνται, τέτοιο θέμα δεν υφίσταται. Για όσους έχουν χάσει τις δουλειές τους, μιας και δεν είχαν χρήματα ποτέ, τί έγινε; τί θα γίνει κι αν πτωχεύσουμε ή γυρίσουμε σε δραχμή; Το πρόβλημά μας είναι αν θα συνεχίσουν να μας δανείζουν ή αν θα πάψουν να μας δανείζουν;
    Θέλουμε συναίνεση για να πέσουν τα επιτόκια και να δανειζόμαστε φθηνά, ή να μη δανειζόμαστε καθόλου;
    ποια είναι η σωτηρία μας; το να δανειζόμαστε ή να μη δανειζόμαστε;
    Μην τρώτε παραμύθι από κανένα. Την Ελλάδα ταλαιπώρησαν και πιο άσχημα γεγονότα, αλλά ποτέ τόσο πολύ δεν έσκυψε το κεφάλι, ποσό τόσο πολύ η TV και οι αστέρες αυτής δεν καθόριζαν τη ζωή μας. Αυτή την εντολή έχουν, αυτή εκτελούν και οι 3 εξουσίες επικουρούμενες από την 4η.
    Πότε θα καταλάβουμε ότι το σχέδιο είναι να πεθάνει αυτός ο τόπος, σχέδιο που εφαρμόζεται κατά γράμμα με απόλυτη επιτυχία και δυστυχώς τα χαμόγελα μετά τα δελτία ειδήσεων – όσο εμείς ¨τα ζωντανά¨ τα βλέπουμε – δεν έχουν καμιά αξία.

  11. Μπορεί αγαπητή Σία, «η επιτυχία μας να τελείωσε» αλλά δεν μπορούμε να καταθέσουμε τα όπλα και να αφήσουμε την χωρα μας να καταρρεύσει. Η απογοήτευση που νιώθουμε όλοι μας αυτή τη στιγμή δεν πρέπει να την αφήσουμε να μας πάρει από κάτω. Πρέπει να παλέψουμε μέχρι το τέλος. Το χρωστάμε στις επόμενες γενεές. Και εσείς να συνεχίσετε να μας χαμογελάτε στο δελτίο σας.

  12. Ωρες – ώρες μου περνάει από το μυαλό ότι ο πρωθυπουργός νομίζει ότι είναι πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου ή μη κυβερνητικής οργάνωσης και όχι πρόεδρος της κυβέρνησης. Τ

  13. Τόση αδράνεια – τόση αφέλεια ?? μήπως νομίζει ότι κυβερνάει πολιτιστικό σύλλογο ή μη κυβερνητική οργάνωση ??? Τι να πω , έχεις σαφώς και δικαιολογημένα αμήχανο χαμόγελο και το κατανοώ.

  14. Κι όμως Σία θα ήταν τέλειο αν έλεγες αυτό που σκεφτόσουν! Καταλαβαίνω όμως οτι δεν μπορείς λόγω θέσης.. Απλά μας κυβερνάνε ανίκανοι πολιτικοί..

  15. Το Δικο μου χαμογελο να δεις οταν ερχετε η ωρα του μπαμπη..Το ηθικο θα ηταν αυτη η χωρα να φαληρηση επιτελους.Δεν το λεω απο κακια και φθονο,απλα η λογικη μου λεει οτι απο τα κακος κειμενα τις χωρας πολυ απο σας πλουτισατε.Και τωρα ζητατα τι? Καλα επιτοκια δανεισμου?Ελεος ρε παιδια….Αληθηνο σαρκαστικο χαμογελο….

  16. k. Κοσιώνη, μένω κατάπληκτη που ακόμα τώρα κι εσείς και οι περισσότεροι που έχουν πρόσβαση στα ΜΜΕ και στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, στέκεστε στο πόσο ανίκανη είναι η κυβέρνηση να εαφαρμόσει τις επιταγές του μημονίου. είναι αδιαμφισβήτητο ότι η κυβέρνηση είναι ανίκανη σε όλους τους τομείς και σε όλα τα επίπεδα. για μένα ήταν φανερό από την αρχή. αλλά δεν είναι μόνο αυτό. κανένας σας δεν άκουσε από τον Ιανουάριο του 2010 και μετά κάποιους -λίγους ίσως- οικονομολόγους και αναλυτές να εξηγούν με μαθηματική ακρίβεια ότι το πρόγραμμα του μνημονίου θα μας οδηγούσε εδώ; κι ακόμα δεν φτάσαμε στον πάτο. στο κανάλι σας στην κυριακάτικη εκπομπή του κ. Μάλλη, πριν λίγο καιρό, ο κ. Βαρουφάκης προσπαθούσε να εξηγήσει στην κ. Ξαφά πώς και γιατί δεν επρόκειτο να συμβεί τίποτα από αυτά τα «καλά» που ορίζονται στο μνημόνιο. κάποιοι όλον αυτόν τον καιρό ανέλυαν άλλους δρόμους που έπρεπε να πάρουμε για να μην φτάσουμε εδώ. το ίντερνετ, αλλά και η κρατική τηλεόραση με τον Εξάντα, το Κουτί της Πανδώρας και το Ρεπορτάζ χωρίς σύννορα, αλλά και το ραδόφωνο, μας απέδειξαν με τα δεδομένα των κρατών που βρέθηκαν εδώ που είμαστε εμείς τώρα, ότι το παιχνίδι είναι σικέ. «Τα λεφτά είναι πολλά» και με τους κατάλληλους ανθρώπους στο τιμόνι καιρό τώρα έστησαν αριστοτεχνικά την παρτίδα. και τα πράγματα οδηγούνται όπως ακριβώς τα είχαν σχεδιάσει. όσο εμείς κοιμόμαστε και στρεφόμαστε η μια ομάδα εναντίον της άλλης – απαραίτητη προϋπόθεση του παιχνιδιού – (π.χ εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, που κάποιοι, στα δικαστήρια π.χ., εργάζονται πάρα πολύ σκληρά) και που όλοι δεν διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα, ούτε πήραν αποφάσεις για την τύχη της χώρας, τα συμφέροντα αυτών που μας πατάνε και μας κοροΙδεύουν εξυπηρετούνται θαυμάσια και δεν παραβλέπω και τις πιθανές παράπλευρες απώλειες. κατά τη γνώμη μου λοιπόν, και με την βοήθεια των πολιτών αυτής της χώρας που υπέμειναν και ανέχτηκαν τις λαμογιές και ανηθικότητες των πολιτικών που ανέδειξαν, πρέπει να ξυπνήσουμε επιτέλους και να διώξουμε τους ΠΡΟΔΟΤΕΣ που με την ασημαντοσύνη τους καταβαράθρωσαν τη χώρα μας. έχουμε υποχρέωση απέναντι στους εαυτούς μας, στα παιδιά μας, στα εγγόνια μας, στην πατρίδα μας και σε όλον τον κόσμο, να δείξουμε αξιοπρέπεια και να επαναστατήσουμε στις μπότες που μας πατάνε σαν σκουλήκια.

  17. Και εμείς, αλλά και οι δημοσιογράφοι τώρα κατάλαβαν ό,τι η χώρα πάει στο γκρεμό. Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος στο σύμπαν που θα υποστηρίξει τους πολιτικούς και δη το ΠΑΣΟΚ, αλλά έχω την εντύπωση ότι βιαζόμαστε να βρούμε έναν αποδιοπομπαίο τράγο. Πού ήμαστε όταν οι πολιτικοί διόριζαν τον άχρηστο τον κανακάρη μας; Πού ήμαστε όταν έκλεινε η Pireli; Όταν σπουδάζαμε με στόχο να «τρυπώσουμε» στο δημόσιο; Τότε ήταν καλοί και τώρα δεν είναι;

    Μια μέρα του 1985 στο τηλεφωνείο του χωριού μας. Εγώ 5 χρονών είχα πάει με τον πατέρα μου να πάρουμε εφημερίδα. Στο τηλέφωνο μιλούσε μια καμπαρεντζού με μια φίλη της στην Αθήνα:

    – Λίτσα, είσαι ακόμα στην Αθήνα; Τι κάνεις εκεί μωρή! Τσακίσου και έλα εδώ! Προχθές πήρανε την επιδότηση!

    Για κάποιο λόγο το θυμάμαι ακόμα από τότε. Πολύ μετά κατάλαβα τι σήμαινε. Αυτοί είμαστε, λοιπόν. Ναι, αυτοί. Αν αύριο το πρωί γινόταν «μεταμόσχευση λαού» και στη θέση μας έρχονταν Γερμανοί, Ιάπωνες, Ολλανδοί κλπ το πρόβλημα θα λυνόταν. Σε 5-6 χρονια τουλάχιστον. Αλλά θα λυνόταν!!!

    Ποιος φταίει, λοιπόν; Εγώ λέω ο καθρέφτηςτου σπιτιού, όχι ο Spiegel!

    Για ελάχιστα πράγματα στη ζωή μου αισθάνομαι υπερήφανος. Ένα από αυτά είναι ότι από τα 19 μου εργάζομαι, παράγω και αμοίβομαι σε δολάρια. Ναι, ήμουν ο ηλίθιος που δεν πήγα στο δημόσιο, αλλά κάπου αισθάνομαι δικαιωμένος για το δρόμο που τράβηξα και ακόμα περισσότερο, για αυτόν που ΔΕΝ τράβηξα.

    Καλή μας τύχη παιδιά και ο χρηματοοικονομικός θεός βοηθός!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here