Το παράπονο του «ΟΧΙ»

8
40

Το 1943 δεν υπήρχαν κάμερες τηλεοράσεων για να απαθανατίσουν την Παναγιώτα να στέκεται μπροστά στο γερμανικό τανκ για να το σταματήσει και να μη περάσει πάνω από έναν τραυματισμένο φοιτητή μπροστά στο Οφθαλμιατρείο. Ο πολυβολητής του τανκ την πυροβόλησε και το όχημα πέρασε από πάνω της.

Ταυτόχρονα η Κούλα μια άλλη δεκαεννιάχρονη φοιτήτρια πηδούσε πάνω στο τανκ για να χτυπήσει τον δολοφόνο με το τσόκαρο της! (Τότε δεν είχαν παπούτσια και φορούσαν ξυλοπάπουτσα.) Δεν πρόλαβε γιατί κι αυτή χτυπήθηκε και πέθανε λίγα λεπτά μετά την Παναγιώτα.

Αυτά ανάφερε σε μια συνέντευξη του ο Λάκης Σάντας σε συνέντευξη που είχε δώσει στο «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» του Στέλιου Κούλογλου και φυσικά δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε τη μαρτυρία ενός τέτοιου ανθρώπου.

Με βάση τα παραπάνω δεν ήταν ο δεκαεννιάχρονος Κινέζος φοιτητής ο πρώτος που στάθηκε μπροστά σε τανκ στην πλατεία Τιεν-Αν-Μεν στις 5 Ιουνίου του 1989 και η φωτογραφία του γεγονότος κάνοντας το γύρο του κόσμου καθήλωσε τους πάντες. Επιπλέον, ο κινέζος φοιτητής δεν χτυπήθηκε, χωρίς μ’ αυτό να θέλω να μειώσω την τολμηρή του στάση.

Από την απελευθέρωση και μετά, και ανεξάρτητα αν συμφωνούμε ή όχι με τον τρόπο τιμής, κάθε 28 Οκτωβρίου τιμάμε την Παναγιώτα, την Κούλα και χιλιάδες ανθρώπους, που με τις πράξεις τους και την αυτοθυσία τους αντιτάχτηκαν στο ναζισμό και στην κατοχή. Η αντίσταση στη Ιταλογερμανική κατοχή είναι μια περίοδος για την οποία οι Έλληνες μπορούμε να είμαστε περήφανοι. Μια περίοδος που έχει καταξιωθεί από την παγκόσμια κοινότητα για την τεράστια σημασία της ως προς την έκβαση του πολέμου.

Κι εμείς τι κάναμε σήμερα ως Έλληνες; Με οδηγό το χειρότερο εαυτό μας τους εκμεταλλευτήκαμε για να αποσπάσουμε λίγη ώρα δημοσιότητας προκειμένου να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια και την αντίστασή μας στην οικονομική πολιτική μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης.

Και δεν το είχαμε ανάγκη, αφού τις προηγούμενες μέρες τι κάναμε; Τα ίδια κάναμε. Και τις επόμενες τι θα κάνουμε; Πάλι τα ίδια θα κάνουμε. Και γιατί να μη τα κάνουμε; Μήπως θα αντιμετωπίσουμε κανένα τανκ ή κανένα πολυβολητή που θα μας πυροβολήσει και θα περάσει κι από πάνω μας; Ευτυχώς Όχι. Όλα γίνονται εκ του ασφαλούς, γιατί ευτυχώς έχουμε δημοκρατία. Μόνο που όλα έχουν τα όρια τους, και η καημένη η δημοκρατία μας, τόσο κακομεταχειρισμένη από όλους μας, πάσχει και πάσχει χειρότερα ίσως από την οικονομία μας ως φαίνεται.

Μπορεί να μη είναι πολλοί αυτοί που προκαλούν με τη συμπεριφορά τους και επιδίδονται σε καταστροφές ευτελίζοντας τις διαμαρτυρίες του κόσμου. Μπορεί να μη είναι πολλοί αυτοί, που μπροστά ή στην περιοχή του Οφθαλμιατρείου έχουν κάνει τα αίσχη και εντελώς άνανδρα τα έχουν βάλει με τα αγάλματα και τα μάρμαρα, όταν το 1943 η Παναγιώτα και η Κούλα τα είχαν βάλει με τα γερμανικά τανκ, αλλά αποτελούν ένα επικίνδυνο πρότυπο για ανθρώπους που υποφέρουν οικονομικά και εργασιακά και συνεπώς είναι πιο επιρρεπείς σε αδιέξοδες δημαγωγικές συμπεριφορές, που άλλους σκοπούς εξυπηρετούν και όχι το πραγματικό τους πρόβλημα.

Όλοι παραδέχονται ότι οι πολιτικές δεκαετιών και οι κομματικές ασθένειες, για να το πούμε κομψά, μας έφεραν σ’ αυτήν την τραγική κατάσταση. Και πως αντιδράσαμε σήμερα; Πάλι παρασυρμένοι, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, που θα έλεγε και ο ποιητής, ακολουθήσαμε οι περισσότεροι αυτούς που χαϊδεύουν τα αυτιά μας.

Και τι να κάνουμε θα μπορούσε να πει κάποιος καλόπιστος, άνθρωπος, που κουβαλάει αυτήν την εποχή ένα τόσο μεγάλο φορτίο αγωνίας και ανησυχίας για το παρόν και το μέλλον; Ως μέλος αυτής της κατηγορίας των συμπολιτών μας θα μπορούσα να προτείνω να σκεφτούμε ψύχραιμα, λογικά, συλλογικά, όχι συντεχνιακά και μίζερα, έτσι ώστε να καταλάβουμε επιτέλους γιατί πήραμε τη ζωή μας λάθος και να αλλάξουμε ζωή, όπως θα έλεγε ο άλλος ποιητής μας. Στο χέρι μας είναι.

Όπως αργήσαμε να καταλάβουμε, αν καταλάβαμε, τις σαρκοβόρες παγκόσμιες οικονομικές αγορές, νομίζω ότι το ίδιο αργά καταλάβαμε την αγορά των κομματικών συνθημάτων, συμφερόντων και εντυπώσεων. Είναι μια πολύ επικίνδυνη αγορά που διαμορφώθηκε στρεβλά από συμφέροντα ξένα προς αυτά των απλών πολιτών, έστω και αν στο άνοιγμα τους είχαν οράματα και αρχές.

Για τις οικονομικές αγορές τα πράγματα είναι πολυπαραγοντικά και μας διαφεύγουν, ενώ για την αγορά των πολιτικών μας κομμάτων οι καιροί απαιτούν άμεσες δημοκρατικές παρεμβάσεις όλων μας, έτσι που να εξυπηρετούν τις προσδοκίες της ελληνικής κοινωνίας με σαφήνεια και ειλικρίνεια. Κι αυτό δεν είναι εύκολο, το αναγνωρίζω, αλλά είναι απόλυτα αναγκαίο.

Η Παναγιώτα, η Κούλα και οι χιλιάδες άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στην κατοχή είναι παραπονεμένοι σήμερα από τη συμπεριφορά μας και έχουν δίκιο.

*Η Ουρανία Χρυσαφίνου είναι Ομότιμη Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών.

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ολοι θα συμφωνησουν μαζι σας!
    οταν,ομως, βγουν στο δρομο, συναντησουν ενα φανατισμενο, ενα πονεμενο, ενα ανεργο …. παρορμητικα τελειως, θα ξεχασουν τη λογικη, θα μετατραπουν σε αγανακτισμενους και η λογικη θα παει περιπατο! η ψυχολογια του πληθους….
    μου θυμιζουν τις μαμαδες μας, οταν μπαιναμε σε λεωφορειο, μαλωνανε ή παραπονιοτανε για τους νεους, που δεν σηκωνονται για να προσφερουν θεση στους ηλικιωμενους ή τις μητερες, και οταν τα παιδια τους πηγαιναν να σηκωθουν, τα τραβαγαν να συνεχισουν να καθονται, γιατι εμεις ήμασταν μικρα……
    αυτη ειναι η κοινωνια μας!…..εμεις να μην ενοχληθουμε. οι αλλοι πρεπει να κανουν το σωστο, εμεις εχομε το ακαταδικαστο!

  2. η πραγματική ιστορία αυτού του τόπου αλλά και όλων στην ουσία, είναι οι χιλιάδες μικρές θυσίες ανθρώπων. Κάθε άνθρωπος μέλος ενός κοινωνικού συνόλου, φέρει τη στάμπα, τα κοινά χαρακτηριστικά του συνόλου. ΚΟυβαλάει μέσα του και συνεπώς συμπεριφέρεται όπως οι άλλοι. Δυστυχώς όμως την ιστορία, αυτή που φτάνει στις λαικές μάζες μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος, δεν τη γράφουν όπως συνέβη. Την παραποιούν και απ τη μιά μεγενθυνουν τη συμμετοχή ατόμων και ομ΄δων και απ την άλλη μηδενίζουν τη λαική συμμετοχή. Κανένας πολτικός ηγέτης, λέω εγώ, δε δικαιούται να γίνεται μνημείο σε δημόσιους χώρους. Τα μνημεία πρέπει να αφορούν αποκλειστικά σε λαικούς αγώνες. Σήμερα ας πούμε, γίνονται προτομες των παπανδρέου και καραμανλή, ανθρώπων που εγώ θεωρώ ότι κατέστρεψαν τη χώρα. Ωστόσο τα εγγόνια μου, μη γνωρίζοντας τότε την ιστορία αυτών των ανθρώπων, ίσως και να τους μάθουν το σύστημα να τους θαυμάζουν…
    Πως λοιπόν να μην έχουν παράπονα η Κούλα και η Παναγιώτα όταν η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, άν αναφέρει ένα πρόσωπο απ το 40, αυτό είναι ο Μεταξάς…

  3. «Η Παναγιώτα, η Κούλα και οι χιλιάδες άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στην κατοχή είναι παραπονεμένοι σήμερα από τη συμπεριφορά μας και έχουν δίκιο».
    Κι εγώ προσδοκώ ανάσταση νεκρών. Ως τότε όμως, δίκιο έχω μόνο εγώ που παρακολουθούσα τα κομματόσκυλα να παίρνουν θέσεις, λεφτά, εξουσία και να τα ασκούν επάνω μου. Τώρα τους βλέπω να μην πέφτουν με γδούπο και τσαντίζομαι.

  4. Οι ηρωιδες αυτες,οπως και τοσοι αλλοι,ειναι προδομενες απο την αμεσως επομενη στιγμη της θυσιας τους μεχρι και σημερα.Προδομενες απο τον εμφυλιο,την μετεμφυλιακη περιοδο,τις ανωμαλες πολιτικες καταστασεις,τη μεταπολιτευση και το σημερα βεβαια…Παραπονουμενες δε θα ειναι,γιατι η θυσια τους δεν ειχε καμμια ιδιοτελεια,ηταν αισθηση καθηκοντος.Περηφανες ισως….θυμωμενες….
    Αλλα εχουμε τετοιες »αυξομειωσεις» ως λαος που,κι αν ζουσαν απο την τολμηρη αυτη τους πραξη,ηταν πιθανον να σκοτωθουν η να σκοτωσουν αδελφους για χαρη καποιων που ηθελαν εξουσιες.
    Οσο για τις αμεσες δημοκρατικες παρεμβασεις προς εξυπηρετηση της ελληνικης κοινωνιας μαλλον ειναι φρουδες ελπιδες,αν ανατρεξουμε στη νεοτερη ιστορια μας(φατριες,Μαυρομιχαλαιοι,εκλογες του ’20,βασιλεις,νοθειες…)Δε βλεπετε οτι ακομη και σημερα οι πολιτικοι μας,ενω η κοινωνια ειναι με τη θηλια στο λαιμο,ακολουθουν τακτικη κομματικης εκμεταλλευσης και υπερτροφικου εγωισμου;
    Και το χειροτερο ειναι πως ολοκληρη η κοινωνια μας εχει μεταλλαχθει σε καταναλωτικα οντα οπου ανταγωνιζονται σε αναλγησια,ξιπασμο και νεοπλουτισμο ο ενας τον αλλον.Που ειναι οι γειτονιες με τα κοινα προβληματα και την αλληλοστηριξη;Που ειναι οι αλανες για τα παιδια μας;Που ειμαστε εμεις;
    Τι περιμενουμε,λοιπον;Οι περισσοτεροι να αγωνιζονται να επιβιωσουν και να πληρωνουν κι απο πανω τους υπολοιπους….Τι συνοχη και τι παραγωγικοτητα να εχει μια τετοια κοινωνια;
    Το ελλειμμα δημοκρατιας ειναι δεδομενο,αλλα οχι το μοναδικο.Υπαρχει και ελλειμμα…κοινωνιας.

  5. «Κι εμείς τι κάναμε σήμερα ως Έλληνες; Με οδηγό το χειρότερο εαυτό μας τους εκμεταλλευτήκαμε για να αποσπάσουμε λίγη ώρα δημοσιότητας προκειμένου να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια και την αντίστασή μας στην οικονομική πολιτική μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης.»
    Όσο υπάρχουν τέτοιες δημοκρατικές ντεμέκ κυβερνήσεις και όσο υπάρχουν σχολιαστές με το δικό σας κριτήριο, μην έχετε καμιά αμφιβολία : θα έρθει η στιγμή που θα αμφισβητηθεί και η γέννηση του Χριστού / αυτό θα γίνει και πρέπει να γίνει ως έμπρακτη τιμή στο ΟΧΙ!

  6. Σχολίαζοντας το αρθρο σας θέλω να διαφωνίσω με το «δίλημα»

    Το δίλημα δεν είναι προσβολή η τιμή στους ΗΡΩΕΣ της εποχής εκείνης

    Το δίλημα είναι αν θα αφίσουμε τον κάθε παπούλια (50 χρόνια τρώει από τα ταμεία του κράτους-τι πρόσφερε) τον κάθε παπανδρέου (κληρονώμησε κ τον θάνατο της Κούλας)ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΟΥΣ
    πΡΈΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΉΣΩ ΔΙΌΤΙ ΨΉΦΙΣΑ πασοκ ότι έχω θέσει τον κ. Παπανδρέου σε εφεδρεία κ άμεση απόλυση
    Άρα δεν δικαιούτε να είναι εκπρόσωπος μου για να τιμηθεί για την θυσία της κούλας
    ΜΗΝ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ
    Ο κ. Γλέζος που έκανε μία συμβολική άλλά γενναία πράξη με κίνδυνο ζωής γιατί δεν προσβλήθηκε
    Αγαπητή μου το να είσαι χριστιανός δεν χρειάζεται πάντα να πηγαίνεις στην εκκλησία μπορεί να είσαι κ εάν δεν πηγαίνεις το να είσαι Έλληνας πατριώτης δεν είναι πάντα αναγκαίο να φωνασκείς να παρελαύνεις να να να να
    Μπορεις να δημιουργείς προυποθέσεις που να δίνουν στην χώρα σου κ όχι να παίρνουν
    Οι στημένες παρελάσεις τις οποίες παρακολουθούν οι καρεκλοκένταυροι με τις απαστράφτουσες μερσεντές κ την πλουσιοπάροχη συνοδία είναι αυτοί για τους οποίους θυσιάστηκε η κούλα ,ο γιώργος,η βάσω κ τόσοι άλλοι
    ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ
    Ψωμί παιδεία ελευθερία = Βουλευτης, επίτροπος στην Ευρώπη κ.τ.λ
    350 Ευρώ σύνταξη η μάνα μου που έχασε μάτι κ αυτή από τύφο
    Γιαυτό θυσιάστηκε η Κούλα
    πΤΥΧΊΟ Κ ΔΎΟ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΆ Ο ΓΙΟς ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΓΛΙΚΆ ΓΕΡΜΑΝΙΚΆ Κ 13 ΣΕΛΊΔΕς ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΌ ανεργος γιαυτό θυσιάστηκε η κούλα
    ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΜΑΣ
    γΙΑΥΤΌ ΘΥΣΙΆΣΤΗΚΕ Η ΚΟΎΛΑ
    ελεος

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here