Τζαμπα-(τ)-ζείς;

0
36

Κρύβω όσο μπορώ την αθωότητα

από την ανέλεγκτη επιδρομή των καιρών.

Στ. Καμαρινοπούλου-Σακαβέλη, Ως την άκρη τ’ ουρανού.

Ατέρμονος κατάλογος απωλειών (και ενοχών).

  • Σπρώχνεσαι από την ανοικτή πόρτα γιατί σου έκλεισαν κατάμουτρα όλες τις εισόδους στην αξιοπρεπή ζωή.
  • Παθαίνεις ασφυξία από το μαγκάλι γιατί σου σφράγισαν τα παράθυρα του φτωχόσπιτου.
  • Καίγεσαι από τη χαλασμένη σόμπα γιατί ήταν η μόνη που σου έκανε συντροφιά.
  • Πηδάς από το σπασμένο παράθυρο γιατί η ντροπή της ανεργίας σ’ έχει ήδη σκοτώσει.
  • Πνίγεσαι στην υπόγεια κάμαρη γιατί ακόμα κι η βροχή κάνει ταξικές διακρίσεις.

Κανείς δεν ζει τζάμπα. Όλοι πληρώνουν το τίμημα του πόνου και του φόβου.

Κανείς δεν αξίζει να πεθάνει τζάμπα.

Όλοι είναι δικοί μας συν-άνθρωποι, για όλους έχουμε ένα μικρό μερίδιο ευθύνης

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΕικόνες μιας πόλης… #3
Επόμενο άρθροΕίπαν στο aixmiWEBtv για το «Αποτύπωμα» (video | ρεπορτάζ)
Ο Γιάννης Πανούσης έλκει την καταγωγή του από την Αρκαδία και την Κορινθία, αλλά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε στη Νομική, αλλά αγαπούσε τη Φιλολογία. Συνέχισε τις σπουδές του στις Πολιτικές Επιστήμες και συνέχισε στη Γαλλία με εγκληματολογία, που αποτελεί συνδυασμό πολιτικής σκέψης, φιλολογίας, νομικής και πολιτικής επιστήμης. Διετέλεσε καθηγητής στη Νομική Θράκης επί 19 χρόνια (και πρύτανης απο το 1994 έως το 1997) και όταν έφυγε από εκεί για τη Νομική Αθηνών ένιωσε ότι "ξενιτεύεται" -παρότι όταν είχε πρωτοπάει στην Κομοτηνή είχε τρομάξει! http://www.giannispanousis.gr/page.php?p=biography

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here