Βασανιστικά ερωτήματα για το πανεπιστήμιο

1
140

Η Ελλάδα σήμερα είναι μια ευρωπαϊκή χώρα και επομένως θα πρέπει να συγκρίνεται με το ευρωπαϊκό πρότυπο. Αν η σύγκριση αυτή γίνει για τον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μόνο θλίψη μπορεί να προκαλέσει. Τι φταίει (σήμερα) και τι μπορεί να γίνει (αύριο); Αντί απαντήσεων ας θέσουμε μερικά ερωτήματα (εν πολλοίς ρητορικά):

* Ο χάρτης των Ελληνικών Ακαδημαϊκών Ιδρυμάτων, Σχολών, Τμημάτων δημιουργήθηκε ορθολογικά, με ακαδημαϊκά και αναπτυξιακά κριτήρια ή για να ικανοποιήσει αιτήματα στενά οικονομικής στήριξης τοπικών κοινωνιών (και όχι βιώσιμης, πολύπλευρης ανάπτυξης) από την κάθε είδους κατανάλωση κυρίως του φοιτητικού πληθυσμού;

* Τα γνωστικά αντικείμενα των Τμημάτων έχουν επιλεγεί με αυστηρά επιστημονικά, ακαδημαϊκά, ευρύτερα αναπτυξιακά κριτήρια; Εξασφαλίσθηκαν εκ των προτέρων οι απαραίτητες υποδομές και πόροι για την καλή τους λειτουργία;

* Ο αριθμός των προς εισαγωγή φοιτητών επιλέχθηκε ορθολογικά και με βάση τις δυνατότητες επαρκούς εκπαίδευσής τους; Ποιες ευθύνες έχει γι’ αυτό η κεντρική εξουσία και ποιες οι πανεπιστημιακοί;

* Η διαχρονικά πολύ χαμηλή χρηματοδότηση (ακόμα και όταν υπήρχαν καλύτερες οικονομικές συνθήκες) των Δημόσιων Πανεπιστημίων, ιδιαίτερα αυτή της έρευνας, συνάδει με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα;

* Αξιολογήθηκαν στην Ελλάδα ή/και διεθνώς τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης και της έρευνας; Διεξάγεται ποιοτική έρευνα στην Ελλάδα; Τα αποτέλεσματα της έρευνας στην Ελλάδα τι απήχηση έχουν στην επιστήμη και κοινωνία; Τι σημαίνουν τα πολύ θετικά αποτελέσματα ελληνικών ερευνητικών ομάδων κατά την διεκδίκηση ανταγωνιστικών ευρωπαϊκών προγραμμάτων; Υπάρχουν σημαντικά ερευνητικά αποτελέσματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο με ουσιαστική συμβολή ελληνικών ερευνητικών ομάδων;

* Γίνονται δεκτοί απόφοιτοι Ελληνικών Πανεπιστημίων από ξένα ακαδημαϊκά ιδρύματα κύρους;

* Πώς η αξιολογηση (σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης) μπορεί να είναι πραγματικά ουσιαστική (και σε όλα τα επίπεδα) και όχι γραφειοκρατική και για τους τύπους; Υπάρχουν σχετικοί ευρωπαϊκοί προβληματισμοί;

* Είναι δικαιολογημένη η άποψη ότι στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο «δεν γίνεται τίποτα, όλα είναι για πέταμα»; Αν ναι, πού θα στηριχθεί η (οποιαδήποτε) μελλοντική μεταρρύθμιση; Μέχρι τώρα πού στηρίχθηκε η (οποιαδήποτε) ανάπτυξη της χώρας;

* To θεσμικό πλαίσιο της ακαδημαϊκής και διοικητικής λειτουργίας των Ιδρυμάτων πόσο μακριά είναι από αυτό που σε όλες τις ανεπτυγμένες εκπαιδευτικά χώρες το πρώτο πράγμα που εξασφαλίζει είναι η αυτοδιοίκησή τους, δίνοντας τη δυνατότητα να αναπτύξουν και να προβάλλουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους μακριά από τον ασφυκτικό κρατικό εναγκαλισμό και φυσικά, με ταυτόχρονη υποχρέωση πλήρους κοινωνικής λογοδοσίας και, άρα,πλήρους ακαδημαϊκής αποτίμησης του έργου τους;

* Το σημερινό μοντέλο διοίκησης των Πανεπιστημίων είναι επαρκές; Αν όχι, υπάρχουν παραδείγματα επιτυχημένων μοντέλων διοίκησης σε (ευρωπαϊκές) χώρες με χαρακτηριστικά ανάλογα της Ελλάδας; Μπορούν να ληφθούν υπόψιν μέσα στο πλαίσιο του Ελληνικού Συντάγματος;

* Γιατί κομματικές ηγεσίες ενδιαφέρονται και παρεμβαίνουν (πολλές φορές) απροκάλυπτα ή κεκαλυμένα στις εκλογές θεσμικών και συνδικαλιστικών πανεπιστημιακών οργάνων, ενίοτε πανηγυρίζουν για τα αποτελέσματα των εκλογών αυτών και, στη συνέχεια, κατηγορούν το πανεπιστήμιο για κομματισμό;

*Είναι εύκολα διαχειρίσιμη η αυτοδιοίκηση (θεσμική, οικονομική) από τα Τριτοβάθμια Ιδρύματα με τη σημερινή δομή και οργάνωσή τους; Η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα της εκπαιδευτικής, ερευνητικής και διοικητικής λειτουργίας των Πανεπιστημίων και να ενισχύσει την διαφάνεια και την εξωστρέφεια;

* Πόσο καλά λειτουργεί η εσωτερική δημοκρατία στο Πανεπιστήμιο; Τι σχέση έχει το πανεπιστημιακό άσυλο με την παραβατικότητα; Αρκεί η εφαρμογή των υπαρχόντων νομικών διατάξεων περί ασύλου ή απαιτείται κάτι άλλο; Μπορεί η πανεπιστημιακή κοινότητα να προφυλάξει το περιβάλλον της; Μπορεί/πρέπει ένα Πανεπιστήμιο να λειτουργεί με αστυνομική προστασία; Γιατί διστάζουμε να αναγνωρίσουμε τις στρεβλώσεις; Ποιες είναι οι ευθύνες των συντεταγμένων φορέων της Πολιτείας (των κομμάτων συμπεριλαμβανομένων) και ποιες των οργάνων διοίκησης;

* Ο κύριος δείκτης που θα καθορίζει τις επιλογές και τις πολιτικές για το Πανεπιστήμιο θα είναι μόνο αυτός της βραχυπρόθεσμης, στενά οικονομικής, αποτίμησης των όποιων επιλογών; Όλα θα καθορίζονται από τις περιβόητες «αγορές»; Μας ενδιαφέρει το «είδος» του ανθρώπου που θα παράγεται από το εκπαιδευτικό μας σύστημα;

* Έχουν δίκιο αυτοί που υποστηρίζουν ότι το Πανεπιστήμιο δεν είναι «γραφείο ευρέσεως εργασίας» και, άρα, δεν (πρέπει να) ενδιαφέρεται για την επαγγελματική προοπτική των αποφοίτων του;

* Τι σημαίνει «σύνδεση των σπουδών – γνωστικών αντικειμένων, προγραμμάτων σπουδών- με τις ανάγκες της αγοράς»; Σημαίνει το ίδιο η «αγορά» για μηχανικό, γιατρό, νομικό, εκπαιδευτικό, θεολόγο κλπ.;

* Πώς επηρεάζει το Πανεπιστήμιο η κατάσταση στις προηγούμενες  βαθμίδες του εκπαιδευτικού μας συστήματος; Σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ, γνώση ή απόγνωση;

Οι απαντήσεις (προφανείς ή όχι) σ’ αυτά τα ερωτήματα καθορίζουν κατά βάση και την αποτύπωση της σημερινής κατάστασης στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο και την δυσκολία ή την πρόκληση της μετάβασης του στο αύριο.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜικρό, γλυκό μου υπουργάκι!‏
Επόμενο άρθροΠοιος θέλει τζαμί με μιναρέ και Μουεζίνη ;
Ο Σταύρος Α. Κουμπιάς γεννήθηκε στη Χίο το 1953. Αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Χίου το 1971 και είναι διπλωματούχος (1976) του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών και κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (1982) από το ίδιο Tμήμα. Σήμερα είναι Καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών, είχε, δε, εκλεγεί ως Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών για το διάστημα 2006-2010. Ο κ. Κουμπιάς έχει πολυετή ακαδημαϊκή και ερευνητική εμπειρία. Από το 1976 έως σήμερα, έχει υπηρετήσει σταδιακά στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών σε θέσεις ερευνητή και μέλους ΔΕΠ. Στα διαστήματα Σεπτ.2001-Αύγ.2003 και Σεπτ.2005-Αύγ.2007 έχει υπηρετήσει ως Αναπληρωτής Πρόεδρος του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών. Επίσης, κατά το διάστημα 1984-1990 έχει υπηρετήσει στο ΤΕΙ Πάτρας ως Καθηγητής. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2001-2003 ήταν ο Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Κέντρου Λειτουργίας Δικτύων του Πανεπιστημίου Πατρών που υποστηρίζει περίπου 25.000 χρήστες. Τα κύρια επιστημονικά του ενδιαφέροντα ευρίσκονται στις περιοχές των ενσωματωμένων (κατανεμημένων) συστημάτων πραγματικού χρόνου, επικοινωνιακών πρωτοκόλλων, προηγμένων ενσύρματων και ασύρματων βιομηχανικών δικτυακών συστημάτων, κατανεμημένων ασύρματων δικτύων αισθητήρων, πρωτοκόλλων δρομολόγησης, τεχνικών διαχείρισης ισχύος για ασύρματους δικτυακούς κόμβους, προηγμένων βιομηχανικών δικτυακών δομών για εφαρμογές C2Β/Β2Β (χρήση οντολογιών, web-services, βιομηχανικών GRID), προηγμένων διαλειτουργουσών βιομηχανικών δικτυακών δομών, διαλειτουργούντων ετερογενών δικτυακών συστημάτων, προηγμένων δικτυακών συστημάτων αυτοματοποίησης κτιριακών διαδικασιών και βιομηχανικών συστημάτων μηχανικής όρασης με υπολογιστή. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 150 επιστημονικές εργασίες σε έγκριτα διεθνή και ελληνικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων, είναι συγγραφέας ενός βιβλίου και έχει συμμετάσχει στην συγγραφή και μετάφραση άλλων, ενώ παράλληλα έχει επιμεληθεί την έκδοση αριθμού διδακτικών σημειώσεων. Το ερευνητικό του έργο έχει αναγνωρισθεί διεθνώς, όπως προκύπτει από τις σχετικές αναφορές σε αυτό. Έχει συμμετάσχει ως επιστημονικός υπεύθυνος ή μέλος ερευνητικών ομάδων σε μεγάλα Ελληνικά και Ευρωπαϊκά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης, καθώς και σε ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαιδευτικών ανταλλαγών. Το διάστημα 2008-2010 ήταν μέλος της ΙΕΕΕ Industrial Electronics Society (2008-2010).

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Μερικά ακόμη (εν πολλοίς καυτά) ερωτήματα που αφορούν τα τέσσερα τελευταία χρόνια της λειτουργίας του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστήμιου:

    Ποιος είναι ο αριθμός των ημερών που το Πανεπιστήμιο ήταν κλειστό με αλυσίδες και λουκέτα;
    Ποιος είναι ο αριθμός των ημερών που το κτήριο Διοίκησης ήταν υπό καθεστώς Απεργίας-Κατάληψης;
    Ποιος είναι ο αριθμός των βίαιων διακοπών συνεδριάσεων οργάνων του Πανεπιστημίου και ο αριθμός των υφαρπαγών πρακτικών;
    Ποιος είναι ο αριθμός των περιπτώσεων άρνησης εφαρμογής των νόμων της Ελληνικής Πολιτείας και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις με απόφαση οργάνων διοίκησης;
    Ποιος είναι ο αριθμός των περιπτώσεων κλοπών και αφαίρεσης δημόσιας περιουσίας;
    Ποιος είναι ο αριθμός των φοιτητών που αναφέρθηκαν για αντιγραφή και δεν είχαν συνέπειες για την πράξη τους αυτή;
    Ποιος είναι ο αριθμός των φοιτητών που αναφέρθηκαν επώνυμα για άσκηση βίας και δεν είχαν συνέπειες για την πράξη τους αυτή;
    Και φυσικά την ποιο σημαντική:
    Τι έκαναν οι Πρυτανικές αρχές για να διασφαλίσουν την ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου και να εξασφαλίσουν το δικαίωμα του απλού φοιτητή για μάθηση;

    Φαίνεται πως είναι εύκολο να βάζεις ερωτήματα, αλλά πολύ δύσκολο να δίνεις λύσεις στα παραπάνω, και είναι αυτές που χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο, γιατί τόσα χρόνια αυτοί που είχαν (και ίσως έχουν) την ευθύνη να το κάνουν έβαλαν/βάζουν άλλες προτεραιότητες.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here