Βιομηχανία & εξαγωγές πέφτουν – Με φούρνους & σουβλατζίδικα θα βελτιωθεί η οικονομία;

3
102

Για πολλούς, η είδηση ότι η «Χαλυβουργική» σβήνει και πεθαίνει, έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Κακώς. Πρόκειται για έναν προαναγγελθέντα θάνατο, που κανείς, κι ιδίως η κυβέρνηση, δεν μπόρεσαν, ή μάλλον δεν θέλησαν, να εμποδίσουν.

Όταν μάλιστα η «Χαλυβουργική», που ταυτίζεται με την ιστορία της βιομηχανίας στην Ελλάδα, υπήρξε ιδιοκτησία μιας από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές οικογένειες (όχι μόνον στη χώρα μας, αλλά στον κόσμο ολόκληρο) της οικογένειας Αγγελόπουλου.

Τίποτα δεν έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη. Πέρυσι τέτοια εποχή, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε καλέσει στο Μέγαρο Μαξίμου τους επικεφαλής της ελληνικής βιομηχανίας για να ακούσει τα προβλήματά τους και για να τους βοηθήσει στην επίλυσή τους. Τότε, ο μεγαλύτερος ίσως βιομήχανος στην Ελλάδα, ο Στασινόπουλος, ιδιοκτήτης της «Βιοχάλκο», ενός κολοσσού για τα εγχώρια δεδομένα με περίπου 80 θυγατρικές, του έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου. Του επεσήμανε ότι σε εποχή μεγάλης ύφεσης και κάμψης των δημοσίων έργων και της οικοδομής, η ελληνική βιομηχανία θα κινδυνεύσει άμεσα με αφανισμό εξαιτίας δύο επιπλέον αρνητικών παραγόντων, που αφορούν άμεσα τις κυβερνητικές επιλογές.

Ο πρώτος είναι το πολύ ακριβό κόστος της ενέργειας για τις ενεργοβόρες εταιρίες της χώρας. Όπως τόνισε στον πρωθυπουργό ο κ. Στασινόπουλος, το κόστος της ενέργειας είναι τουλάχιστον 40-50% ακριβότερο από των ανταγωνιστών του πανευρωπαϊκά, εξαιτίας των υπερβολικών φόρων και τελών. Με αποτέλεσμα ουδεμία επιχείρηση να μην μπορεί να το αντέξει.

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με τον ιδιαίτερα ακριβό τραπεζικό δανεισμό. Όταν τα επιτόκια στην Ευρώπη είναι 2-3%, το επιτόκιο 7-8% που επιβάλλουν οι ελληνικές τράπεζες (όταν κι εάν δώσουν ένα δάνειο) είναι απαγορευτικό.

Αυτοί οι δύο λόγοι, σε συνδυασμό με το ασταθές φορολογικό σύστημα, που αλλάζει διαρκώς (μόνον κατά το έτος 2013 άλλαξε τουλάχιστον 11 φορές) καθιστούν απαγορευτική την επιβίωση της ελληνικής βιομηχανίας.

Ο κ. Σαμαράς έκανε ότι άκουσε τις επισημάνσεις του κορυφαίου βιομήχανου. Αλλά δεν έκανε το παραμικρό. Έκτοτε, η «Βιοχάλκο» έφυγε στο εξωτερικό κι είναι, πλέον, βελγική εταιρία. Οι θυγατρικές της στην Ελλάδα υποβαθμίζονται. Τα δύο εργοστάσια της «Σιδενόρ» υπολειτουργούν. Όπως και τα εργοστάσια της «Χαλυβουργίας» του Μάνεση στον Βόλο και στον Ασπρόπυργο, που έχουν ουσιαστικά κλείσει. Όπως συμβαίνει και με την Χαλυβουργική, πλέον.

Και βεβαίως πολλές άλλες επιχειρήσεις, όπως η Coca Cola κι η ΦΑΓΕ αναζήτησαν σταθερότερο φορολογικό πλαίσιο και φθηνότερο τραπεζικό δανεισμό σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ενώ ακόμα κι ο «Τιτάν» ετοιμάζεται να αποχωρήσει, αφού τα δύο τελευταία έτη παρουσιάζει για πρώτη φορά στην μακρόχρονη ιστορία του ζημίες.

Και δεν είναι μόνον αυτές. Οι εξαγωγικές επιχειρήσεις, που για αρκετά χρόνια είχαν παρουσιάσει ανοδική πορεία, τους τελευταίους μήνες έχουν πάρει την κατιούσα. Οι λόγοι είναι παρόμοιοι με της βιομηχανίας. Αλλά, επιπλέον, υπάρχει κι η δυσκολία επιστροφής του ΦΠΑ, που φαίνεται ότι υπερβαίνει τα 800 εκατομμύρια ευρώ -είναι δηλαδή όσο περίπου και το πρωτογενές πλεόνασμα για το οποίο η κυβέρνηση περηφανεύεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2013, για πρώτη φορά από το 2009, οι ελληνικές εξαγωγές παρουσίασαν μείωση κατά 1,4%. Στην πραγματικότητα η μείωση είναι πολύ μεγαλύτερη, διότι το τελευταίο εξάμηνο του 2013 είναι από μήνα σε μήνα ιδιαίτερα καθοδικό.

Είναι προφανές ότι από πλευράς παραγωγικότητας κι ανταγωνισμού, η ελληνική οικονομία υφίσταται το ένα πλήγμα μετά το άλλο. Κι αν δεν υπήρχε ο τουρισμός (το πιο ισχυρό χαρτί της ελληνικής οικονομίας) δεν θα υπήρχε τίποτα όρθιο στη χώρα αυτή. Αλλά ο τουρισμός δεν αρκεί από μόνος του να ανατρέψει τα δεδομένα για την ελληνική οικονομία. Χρειάζονται κι άλλες προσπάθειες. Κι αυτές εξαιτίας των προβλημάτων που προαναφέρθηκαν, δεν γίνονται.

Αυτή η κατάσταση έχει αποτέλεσμα και στην ανεργία. Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε επισήμως από την ΕΛΣΤΑΤ ότι η ανεργία στην Ελλάδα έσπασε πανευρωπαϊκό ρεκόρ κι έφθασε στο δυσθεώρητο ύψος του 28%, δύο μονάδες μεγαλύτερο κι από της Ισπανίας. Μιλάμε, πλέον, για την μεγαλύτερη μάστιγα, που πλήττει την ελληνική κοινωνία και οικονομία.

Χωρίς παραγωγικές δομές, χωρίς ανταγωνισμό, με μια οικονομία στην οποία το μόνο που πάει καλά είναι οι φούρνοι, τα καφέ και τα σουβλατζίδικα, καθίσταται προφανές ότι χρειάζεται άλλη πορεία για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Και το πρωτογενές πλεόνασμα που επιτυγχάνεται με την επιβολή εξοντωτικών φόρων και προστίμων, δεν είναι πανάκεια. Όταν μάλιστα η κυβέρνηση, με εντολή Σαμαρά, το έχει μοιράσει στους ένστολους και στους δικαστικούς. Σε μια εποχή που οι άνεργοι, στην ολότητα τους, προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα και που η παραγωγικότητα, η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα καθίστανται άγνωστες έννοιες μέσα σε ένα άκρως αρνητικό φορολογικό κυκεώνα, που έχουν διαμορφώσει με την ανοχή του Μαξίμου οι μαθητευόμενοι μάγοι που αποτελούν το επιτελείο του Γιάννη Στουρνάρα στο υπουργείο Οικονομικών.

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προτιμώ να δω μια σοβαρή παρουσίαση σε οικονομικό αναπτυξιακό, επαγγελματικό, εκπαιδευτικό επίπεδο απόψεων από όλους τους εμπλεκόμενους μαζί με τα τελικά (ετεριακα) πρόσωπα αποφάσεων. Να αποτελείται από από τις μεγάλες εταιρίες που φεύγουν, έφυγαν η θέλουν να φύγουν. Όλα αυτά να γίνουν σε ανοιχτή διαπραγμάτευση στη βουλή τον Ελλήνων με ευρωπαίους παρατηρητές ενδιαφερομενους επιχειρηματίες μαζί με τους οικονομικούς τους συμβουλους. Απέναντι με τους κρατικούς οικονομικούς παράγοντες τις χώρας k τις κυβέρνησις όπως ανάπτυξης, άμυνας, βιομηχανίας,τράπεζας ,αγροτικής ανάπτυξης….. Δεν θέλω να ακούσω την καθημερινή παράθυρο-ανακρίβεια, οχλαγωγία, παρα-πολιτικη, ΜΜΕ παραπληροφόρηση.
    Εκεί τελικά ο Ελληνικός Λαός να κρίνει τι θέλει να κάνει με το μέλλον του, να κρίνει τους αληθινούς πατριώτες από τους εποχιακούς βολεμένους, επιχειρηματίες k πολιτικούς εφόσον θα έχουν το κανάλι τις βουλής χωρίς ανακοπές k συμφέροντα.
    Εδώ μέχρι σήμερα όλοι φωνάζουν να πληρώσουν οι άλλοι, χωρίς να αναγνωρίζουν τις υποχρέωσις τους ως φωνάζοντας κλεομένη αδικημένοι,δημοκράτες πατριώτες που όλοι θέλουν το καλο τις πατρίδας. Αίσχος στην υποκρισία.

  2. Ε τους ένστολους και τους δικαστικούς χρειάζεται ο κ. Σαμαράς με την παρέα του για να συνεχίσει να κυβερνά… Οι υπόλοιποι είμαστε τα θύματα που ζουν για να πληρώνουν το παρτυ των ολίγων! Τους πρώτους για ψήφους και τάξη, ενίοτε και καταστολή, τους δεύτερους για τα πάντα!! Από τη νομιμοποίηση των συνταγματικών εξαμβλωμάτων που νομοθετεί με τον κ. Βενιζέλο, τον λαμπρό νομικό νου μέχρι τα έκτακτα «δωράκια» (αναδρομικά πάντα) σε όλους τους υπόλοιπους, από χαράτσια έως ό,τι βάλει ανθρώπου (διεστραμμένος) νους…

  3. Βέβαια, όσο οι άνθρωποι εχουν κοιλια και στομάχι για να πεινάνε, και να χρειάζονται να τα γεμίσουν τουλάχιστον μια φορα τη μέρα, οι φούρνος θα εχουν δουλεια και θα πουλάνε Ψωμί και διάφορα ειδη πίτας, σε όσους μπορούν (ακόμη) να τα πληρώσουν. τα σουβλατχζικα, ομως περνάνε κι αυτα κρίση- κάποια άρχισαν να μεταναστεύουν κατα Γερμανία μεριά!Οταν ο Σπύρος Μαρκεζινης φώναζε: εκβιομηχαιστητε, αλλοιώς θα καταντήσουμε τα Γκαρσόνια της Ευρώπης! Ήξερε τι έλεγε! Ομως δυστυχώς το λεξιλόγιο του απευθυνόταν σε κοινό, κάπως μορφωμένο και επι πλέον δεν ηταν Ωραίος, οπως ο Καραμανλής.! ο Καραμανλής και ωραίος ηταν και χωριάτικο μιλούσε, οπότε οι Ελληνες-Χωριάτες ψηφοφόροι τον εμποστευοντουσαν και τον ψήφιζαν. επισης με το σύνθημα Καραμανλής-Εργα το ψήφιζαν και οι Εργολάβοι Δημοσίων Εργων! Τωρα που ο μονος Τομέας που φέρνει κάποια κέρδη στον τόπο , ειναι ο Τουριστικός. Της λίαν επιτυχημένης και Ωραίας κυρίας Ολγας Κεφαλογιαννη! Θυμάμαι οτι γίναμε Γκαρσόνια, κι αυτο σαν τίμια δουλεια, καλο ειναι!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here