Βόλτα στην Αθήνα της Μέρκελ…

3
6

Όσοι δεν βρέθηκαν στο κέντρο της Αθήνας την περασμένη Παρασκευή, μπορεί να γλύτωσαν την ταλαιπωρία, αλλά έχασαν μια καλή ευκαιρία να βιώσουν μια σύντομη, πλην, όμως, συναρπαστική εμπειρία της διαχρονικά κυκλοθυμικής λειτουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Ειδικά όταν οι μηχανισμοί ασφαλείας του δεν είχαν ανακτήσει ακόμη πλήρως την ακοή τους από τον εκκωφαντικό κρότο της βόμβας που 24 ώρες πριν έσκασε κάτω απ´ τη μύτη τους στο πιο κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας προκαλώντας υλικές, ευτυχώς μόνο, ζημιές.

Το πρόβλημα, βέβαια, δεν το προκάλεσαν ούτε οι ένστολοι αστυνομικοί ούτε οι ασφαλίτες συνάδελφοί τους, που από τα χαράματα βοήθησαν με τα πενιχρά οικονομικά τους μέσα όλες σχεδόν τις καφετέριες του κέντρου να ρεφάρουν τη χασούρα απ´ όλους εκείνους που δεν κατέβηκαν στην καρδία της πόλης.

Ούτε το προκάλεσαν οι πολίτες που ήθελαν να πάνε στις δουλειές τους, όπως κάθε μέρα, ή έπρεπε υποχρεωτικά να κατέβουν στο πακτωμένο  από δημόσιες υπηρεσίες, κέντρο.

Η ολιγόωρη επίσκεψη της Γερμανίδας καγκελαρίου αποτέλεσε ακόμη μια αφορμή για να ξαναβιώσουμε τη σχιζοφρένεια με την οποία οι, ανεξαρτήτως κομματικής ταυτότητας, εκάστοτε πολιτικοί προϊστάμενοι των αρμόδιων κρατικών μηχανισμών απαιτούν από τα εκτελεστικά τους όργανα να εφαρμόσουν μέτρα ασφάλειας που δεν απέχουν παρά ελάχιστα από πρακτικές τριτοκοσμικών καθεστώτων.

Δρόμοι κλειστοί σε σημεία εντελώς άσχετα με τις οδούς διέλευσης των  επισήμων, δημόσιες συγκοινωνίες σταματημένες για ώρες, καταστήματα άδεια από πελάτες. Μια πόλη γι’ ακόμη μια φορά σε κατάσταση πολιορκίας.

Στο τέλος της ημέρας δεν ήξερες ποιόν να λυπηθείς περισσότερο.

Τους «μπατσούληδες» που ξεροστάλιαζαν από τις έξι τα χαράματα μέχρι τις εννιάμιση το βράδυ, μιας μέρας που ο καιρός θυμήθηκε και τις τέσσερις εποχές του χρόνου, καταναλώνοντας λίτρα καφέ και τόνους από σάντουιτς, τυρόπιτες και σουβλάκια;

Τους λίγους νεολαίους του ΣΥΡΙΖΑ και τους ελάχιστους της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, που «για την τιμή των όπλων» μαζεύτηκαν στην Κλαυθμώνος και στη συνέχεια, αψηφώντας τη βροχή, πέταξαν μπαλονάκια με μπογιά κατά των… σιδερόφρακτων δυνάμεων καταστολής, καταφέροντας σημαντικό οικονομικό πλήγμα στη δαπάνη  των απορρυπαντικών της μαμάς, της γυναίκας ή της γκόμενας του κάθε ΜΑΤατζή που βρέθηκε στην πορεία τους;

Τους μεροκαματιάρηδες ημεδαπούς και αλλοδαπούς οι οποίοι στην ανάγκη τους να εξασφαλίσουν τα προς το ζην, περπάτησαν χιλιόμετρα αφού για πολλές ώρες νευραλγικές γραμμές των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς ακινητοποιήθηκαν, στο πλαίσιο των μέτρων ασφαλείας;

Ή μήπως το καημένο το κατσικάκι που μαγειρεύτηκε «α λα κλέφτικο» για να γίνει βορά στα στόματα των βαρβάρων Τευτώνων επισκεπτών, μαζί με τις μελιτζανοσαλάτες και τις λοιπές μεσογειακές λιχουδιές ;

ΥΓ: Δεν αισθάνομαι καμία λύπη, αντιθέτως, για τη σφυρίδα την οποία κατανάλωσαν ο Έλλην πρωθυπουργός και οι συνοδεύοντες αυτόν υπουργοί. Από κάποια περίεργη (;) σύμπτωση, σχεδόν όλοι οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες στα επίσημα δείπνα εμφανίζονται να τρώνε ψάρι συνοδευόμενο από βραστά χορταρικά. Μπορεί να είναι κι αυτός ένας από τους λόγους που εξηγούν τις μεγάλες επιτυχίες που διαχρονικά έχει καταγάγει αυτή η χώρα στη διεθνή πολιτική σκηνή…

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. επι δεκαετιες το ΣΥΡΙΖΟΚΚΕ κλεινει το κεντρο μερα παρα μερα για ψυλλου πηδημα και κανεις δεν διαμαρτυρεται και σας πειραξαν τα μετρα για την Μερκελ?

  2. Εμένα το πρόβλημά μου είναι άλλο αγαπητε. Και είναι απείρως σοβαρότερο καθότι πρόκειται για καθημερινό, επαναλαμβανόμενο, τύπου Σίσυφου τρόπον τινά, που τελειωμό δεν έχει, ούτε έλεος.

    Η Μέκρελ έρχεται προεκλογικώς για 8-10 ωρίτσες, τρώει τα γεμιστά της, πίνει τα ουζάκια της και από δω παν’ κι άλλοι. Ξέρεις ότι η όλη φάση έχει αρχή, μέση και τέλος. Δεν είναι το πρόβλημα η Μέρκελ, ούτε κι ο Σόιμπλε σύντροφε.

    Αυτό όμως που γίνεται στην Κηφισίας όταν ο Αντώνης πάει κι έρχεται σπίτι του δεν έχει προηγούμενο αδελφέ εν Χριστώ. Αμπελόκηποι, Ψυχικό, Χαλανδρι, Μαρούσι (η Κηφισιά δε με νοιάζει, δεν πάω παραπάνω…;)) περνάμε δράμα κανονικό. Για να περάσεις την Κηφισίας απέναντι ζορίζεσαι περισσότερο από το να κολυμπησεις τον Αμαζόνιο κάθετα. Τις προάλλες περιμένοντας το νεύμα του τροχονόμου παράγγειλα ντελίβερι! (sic) Δράμα νεοεελληνικό από τα λίγα.

    Η κατάστασή μου μοιάζει περίπου «άντε να βγει ο Τσίπρας να κλείνει η Πατησιών» ένα πράγμα. Κι ο Καμένος νομίζω μένει νότια, δεν έχω πρόβλημα. Ή έστω ξανά Γιώργος, που αν και μένει κι αυτός βόρεια, τη μία με το κανό, την άλλη με το ποδήλατο και πέντε μέρες τη βδομάδα abroad, η Κηφισίας ήτανε χάρμα. Για πατιλίκια ολκής.

    Αυτά. Τα ‘πα και ξαλάφρωσα.

  3. H Eλλάδα δυστυχώς έχει γεμίσει με παρανοϊκούς επαναστάτες του κιλού που συνεπαρμένοι από την οικονομική κρίση και την άδεια τσέπη τους πετούν μολότωφ όπου βρούν , βάζουν γκαζάκια σε όποιου τη μούρη δεν αρέσουν, ανατινάζουν αυτοκίνητα ακριβά πηγαίνοντας αντάμα με τα συνθήματα της ακροαριστεράς για πόλεμο εναντίον του κεφαλαίου και πότε πότε ρίχνουν και καμιά ρουκέτα για τζερτζελέ. 75 κιλά αμφο μας είπαν πως περιείχε το αυτοκίνητο που ανατίναξαν προχθές. Τι είναι 75 κιλά άμφο; Να ήταν κανένας τόνος θα το συζητούσαμε. Ας το κάψουμε το μπουρδέλο τη βουλή! Έτσι δεν έιναι; Τι μας χρειάζεται; Έτσι δε μας χρειάζεται και ο Σαμαράς, η Μέρκελ που ήρθε από τη Γερμανία για να κάνει κουμάντο στους ΕΛΛΗΝΕΣ με τους τεράστιους προγόνους, το Βενιζέλο κλπ κλπ. Άστα τα παιδιά να παίζουν τα παιχνίδια τους!! Έτσι δεν είναι κύριε Γιάννη;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here