Ένα «χαστούκι» από το αγόρι που τρώει το φαγητό του πουλιού

1
66

Ένα ελληνικό φιλμ πραγματεύεται τη ζωή ενός 22χρονου που δεν έχει δουλειά, χρήματα, σχέση, δεν έχει καν φαγητό. Στα μισά της ταινίας δεν έχει καν σπίτι. Έχει, όμως, ένα καναρίνι για συνταξιδιώτη, αλλά και μια εξαίσια φωνή κόντρα τενόρου… Ξέρετε κάτι; Τελικά έχει τα πάντα και μαζί δεν έχει τίποτα…

Η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του -απόλυτα ειλικρινή με το «σήμερα» και αφοπλιστικά θαρραλέου- σκηνοθέτη Έκτορα Λυγίζου, καταφέρνει να σε αγγίξει χωρίς να σε χαϊδέψει, να σε ταρακουνήσει χωρίς να σε προσβάλει, να σε χαστουκίσει χωρίς να θέλει να σε χτυπήσει. Ήρθε, ουσιαστικά, να σου δώσει λίγη από την ελάχιστη εναπομείνασα τροφή για σκέψη, με τον ίδιο ακριβώς τρόπος που ο πρωταγωνιστής της δίνει τροφή στον μικρό κίτρινο, ιπτάμενο συγκάτοικό του, ακόμη κι αν ο ίδιος δυσκολεύεται να επιβιώσει. Ήρθε, επιπλέον, να «φωτίσει» κάτι που οφείλουμε πια να μην αγνοούμε: Ο νέος που δεν έχει να φάει είναι δίπλα μας, ίσως να είναι και ο ίδιος μας ο εαυτός σε λίγο καιρό…

Ο ήρωας που εκτίθεται ολόγυμνος, στερείται ολοένα και περισσότερα «αυτονόητα», για άλλους, μέρα με τη μέρα: Ευκαιρία για εργασία, νερό, σπίτι, τον έρωτα, την οικογενειακή θαλπωρή. Ο νέος της Αθήνας που κάλλιστα μπορεί να μένει δίπλα σου, δεν έχει κανέναν πλάι του να μπορεί να τον βοηθήσει, μα και κανέναν στην αγκαλιά του να μπορεί να μοιραστεί την ένδεια που ζει.

Κι όμως, το αγόρι της ταινίας δεν είναι ο παρακατιανός που ζητά οίκτο, ο μόνιμα «σπρωγμένος στη μπάντα» τύπος που λυπάσαι όταν βλέπεις στο δρόμο, αλλά μια ευγενής φιγούρα με μουσική Παιδεία… Ο νεαρός -που ενσαρκώνει θαυμάσια ο πρωταγωνιστής Γιάννης Παπαδόπουλος- μοιραία σε οδηγεί να αναλογιστείς πώς ήταν πριν η ζωή του. Γιατί, έτσι απλά, και η ίδια η Ελλάδα ήταν αλλιώς πριν – και κατήντησε έτσι τώρα…

Ο σκηνοθέτης δεν «χαρίζεται», λοιπόν, προς τέρψιν του κοινού, μα το καλεί εμμέσως να σκεφτεί τι θα μπορούσε να ακολουθήσει τις συνέπειες της πείνας, κι ας το υποβάλλει σε μια στενάχωρη διαδικασία… Ακολουθεί, εξάλλου, τη σχολή σινεμά του Μπρεσόν, εστιάζοντας στον ασκητισμό, με ματιά που καταγράφει αποκλειστικά τα ίχνη του μοναχικού του ήρωα…

Ο Λυγίζος έστησε μια κοινωνική ταινία, τιμώντας* το –σχεδόν ανύπαρκτο, δυστυχώς, ελληνικό σινεμά- όχι κατ’ ανάγκην για να αφυπνίσει, ούτε απαραιτήτως για να τρομάξει. Απλώς διαχώρισε την -χιλιοειπωμένη ένεκα τις κρίσης τα τελευταία χρόνια- κοινωνική εξαθλίωση από την ανέχεια, αφού πραγματικά έχουν τεράστια απόσταση μεταξύ τους… Ο ήρωας έπαψε (προσέξτε) να τρέφεται, ποτέ όμως δεν έπαψε να είναι άνθρωπος. Αξιοπρεπής. Περήφανος.

Απόδειξη, μια από τις κινήσεις του: Μεταπούλησε σε εξευτελιστική τιμή τα ηχεία του υπολογιστή του, με τα οποία σημειωτέον άκουγε μουσική και χόρευε για να ξεχνά, έστω μερικά λεπτά, την πείνα του. Με τα 3 ευρώ που κέρδισε αγορασε μοναχά τροφή και νερό για το καναρίνι, και μαζί -παρεμπιπτόντως- για τον ίδιο… Καναβούρι και για τον ίδιο…

Η ταινία «Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού» είναι ένα καθ’ όλα άρτιο κινηματογραφικό μήνυμα που «χαστουκίζει». Το τροφαντό μάγουλό μας, μαζί με το μυαλό, τσούζουν. Ας είναι…

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα…

*Follow on Twitter: @VagLiak

[*Η διακεκριμένη εντός και εκτός Ελλάδος ταινία αυτές τις ημέρες προβάλλεται σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη. Έχει κερδίσει το Βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) και το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά και τα Βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη και Ανδρικής Ερμηνείας στα φετινά Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το φιλμ έχει ταξιδέψει σε παραπάνω από 30 διεθνή Φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων το Τορόντο, Λονδίνο, Μπέλφαστ, Ρότερνταμ, Σεβίλλη, Μόντρεαλ, Ρέϊκιαβικ, Λοντζ, Γκέντεμποργκ, Χονγκ Κονγκ, Σεβίλλη, αποσπώντας βραβεία και διακρίσεις, καθώς και εξαιρετικές κριτικές στα διεθνή ΜΜΕ.]

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΚάποτε στην Ελλάδα…
Επόμενο άρθροΨέμματα, ψέμματα, ψέμματα… Γιατί κύριε Διώτη;
Ο Βαγγέλης Λιακόγκονας γεννήθηκε το 1982 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Σπουδάζοντας αυτοματισμό – τηλεπικοινωνίες αποφάσισε να στραφεί τελικά στην επικοινωνία εισβάλλοντας στη δημοσιογραφία, σπουδάζοντάς την, και τελικά «παντρεύοντάς την» με τα νέα μέσα. Είναι φοιτητής του Ανοικτού Πανεπιστημίου στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Έκανε πρακτική άσκηση καλύπτοντας ρεπορτάζ αυτοδιοίκησης σε τοπικά έντυπα και ενημερωτική εκπομπή στο TV Magic Πειραιά. Συμμετείχε στην εκπομπή ζαχαροπλαστικής του Mega «Γλυκές αλχημείες». Έχει εργαστεί ως συντάκτης πολιτιστικών –και μη- στηλών στις Εκδόσεις Λυμπέρη και στον ΑΝΤ1. Από το Σεπτέμβριο του 2011 έως και τον Μάιο του 2016 εργάστηκε στο Mega Channel, αρχικά για την καθημερινή πρωινή ενημερωτική εκπομπή ''Κοινωνία ώρα ΜEGA'' και στη συνέχεια για το δελτίο ειδήσεων του καναλιού. Από τον Ιούνιο του 2016 και έως τον Ιανουάριο του 2018 εργάστηκε ξανά στον ΑΝΤ1. Έπειτα, για δύο χρόνια στο LiFO.gr. Τον Μάρτιο του 2020 επέστρεψε στο Mega TV. Αρθρογραφεί στο aixmi.gr από την ίδρυσή του.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Αφορά τη συνέντευξη του Κανάκη που ενώ χλευάζει τους πάντες, δεν γουστάρει σχόλια για
    τον εαυτό του (comments are closed).
    Ένα σατιρικό ποιηματάκι λοιπόν, για τον υπερτιμημένο κανακάρη του συστήματος.

    Ο ράδιο αρβύλας ο σαχλός / με τη χαζοπαρέα της διαπλοκής ο διαλεκτός / περνά καλά και ωραία.

    συνήθως μόνοι τους γελούν / μόνοι τους χαχανίζουν και με το χιούμορ το χοντρό / τις τσέπες τους γεμίζουν.

    ο αρβύλας και ο Σερβετάς / κι οι άλλοι δυο οι ανούσιοι στο ακαλλιέργητο κοινό / φαίνονται περιούσιοι.

    πουλάει λίγη «πρόοδο» / και μουσική της πλάκας σαν πιθηκάκι χαίρεται / χοροπηδά σαν βλάκας.

    απ’ τη «κουλτούρα» του Βορρά / ρηχή και τετριμμένη ο Κυριακού και ο Σουλεϊμάν / βγαίνουνε κερδισμένοι.

    από κοντά και ο Αμυράς / και ο θλιβερός boutaris έγινε με το πες και πες / και ο Κεμάλ κιμπάρης.

    πλάκωσαν οι «νεότουρκοι» / και οι οθωμανολάγνοι διεθνιστές της συμφοράς / ισλαμοταμερλάνοι.

    η «πρόοδος» το απαιτεί / να γλείφουμε τους ξένους και να χλευάζουμε αυθωρεί / τα ιερά του γένους.

    επιλεγμένη «σάτιρα» / μόνο για αντιπάλους οι οι «φίλοι» στο απυρόβλητο / στα μαλακά τους φαύλους.

    θα ξεβρομίσει σύντομα / η αισχρή θολοκουλτούρα της διαπλοκής το σύστημα / του gap καρικατούρα.

    μπλεγμένος με υπόκοσμο / και κάθε αγυρτεία χρειάζεται για ξέπλυμα / την αγαθοεργία

    τους «οικολόγους» πράσινους / την action aid… και αηδίες τους θέλει για ξεκάρφωμα / για ίδιες αμαρτίες.

    ο Λάκης ο Λαζόπουλος / και ο θλιβερός Κανάκης πουλάνε τις χοντράδες τους / κοιμάται ο κοσμάκης

    δεν ενοχλεί η σάτιρα / και το καλαμπουράκι η αλήθεια σπάζει κόκαλα / για τους αισχρούς φαρμάκι.

    δε κλείσανε στη φυλακή / κανένα Αριστοφάνη μα στο Σωκράτη δώσανε / το κώνειο να πεθάνει.

    αν ήταν επικίνδυνοι / και όχι κατεστημένοι θα είχαν πάει σπίτι τους / θα΄ταν συγχωρεμένοι.

    Για κάθε σάπιο καθεστώς / κάθε λογής σκουλήκι είναι η κακή ποιότητα / το στέρεο δεκανίκι.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here