Χορός του Ζαλόγγου ή χειμερία νάρκη;

4
35

Εφιαλτικά φοροεισπρακτικά μέτρα. Απόγνωση των Ελλήνων πολιτών. Αλματώδης αύξηση της ανεργίας. Το ευρώ μας γυρίζει την πλάτη. Οι Ευρωπαίοι φίλοι μας απαξιώνουν. Ο Ερντογάν μας απειλεί. Σε πoια λόγια ποιων πολιτικών να βασιστείς; Κι αν γίνουν εκλογές τι θα αλλάξει;

Το βράδυ της αποχώρησης της Τρόικας κατέρρευσαν πανηγυρικά οι πολιτικές της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Η εναλλακτική πρόταση επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους έγινε ο χορός του Ζαλόγγου τόσο του Βενιζέλου όσο και του Σαμαρά που, ακόμα και τώρα, προσπαθεί να πείσει ότι είναι ο μοναδικός δρόμος.

Όλοι μας, βέβαια, από τώρα βλέπουμε τους τεμενάδες προς Μέρκελ, Σαρκοζί και προς τους υπόλοιπους δανειστές. Τον είδε κανείς μέχρι τώρα να αναφέρει έστω και μια κουβεντούλα για τα συμφέροντα των συντεχνιών του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα; Με αυτές τις κουτοπονηριές θα διεκδικήσει την πρωθυπουργία; Είναι απολύτως σίγουρο ότι μας οδηγούν στον οριστικό θάνατο. Κανείς δεν μπορεί να σηκώσει την ταφόπλακα που το βάρος της ολοένα και αυξάνεται. Δεν θα υπάρχει κανείς που να μπορεί να πληρώνει τον λογαριασμό.

Επειδή, λοιπόν, το τελευταίο διάστημα ασχολούμαι με μια αρκούδα, μου ήρθε η ιδέα να προτείνω την παρακάτω λύση στο αδιέξοδο: Ενώ ακούγεται απο μεγάφωνα σε πανελλήνια εμβέλεια και σε μορφή μοιρολογιού το:

«Έχε γεια καημένε κόσμε
έχε γεια γλυκιά ζωή
Και ‘συ δύστυχη πατρίδα
έχε γεια παντοτινή…»

Να πέσουμε με την βοήθεια αποποινικοποιημένων χαπακίων σε χειμέριο ύπνο ή καλύτερα νάρκη, αλλά για 4 με 5 χρόνια. Δεν θα χρειάζεται το κράτος να πληρώνει μισθούς και συντάξεις. Δεν θα χρειάζονται νοσοκομεία και πανεπιστήμια. Σε τελευταία ανάλυση δεν θα του στοιχίζουμε τίποτα. Ας βάλει, αν έχει, να πληρώσει τα έξοδα για τα χαπάκια. Αν δεν έχει, δεν πειράζει. θα επωμισθούμε και αυτό το βάρος για το καλό της πατρίδας. Άλλωστε, το έχουμε συνηθίσει.

Και όταν με το καλό ξυπνήσουμε, θα έχει μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα ως εκ θαύματος ή καλύτερα ως εξ ύπνου. Και όλα αυτά πριν γίνουν εκλογές και αφού έχει παραιτηθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Θα ήταν εφιαλτικό να ξυπνάγαμε μετά από τόσο χρόνια και να αντικρίζαμε τις ίδιες φάτσες.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΔε μπορεί ο Γιώργος. Ούτε με λεφτά του Θεού!
Επόμενο άρθροΚαταραμένη γενιά (Μέρος πρώτο)
Ο συνθέτης Γιώργος Κουμεντάκης έχει συνθέσει πάνω από 100 έργα για ορχήστρα, ορχήστρα δωματίου, όπερες, σόλο όργανα, καθώς και μουσική για χορό, αρχαία τραγωδία και θέατρο. Το 2004 ήταν ο μουσικός διευθυντής, συνθέτης και δημιουργός του μουσικού σεναρίου των Τελετών Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών της Αθήνας. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1959 και στα 33 του κέρδισε την υποτροφία "Prix de Rome", μένοντας την επόμενη χρονιά ως "resident composer" στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης (Villa Medicis). To 1994 τιμήθηκε με το βραβείο "Νίκος Καζαντζάκης". Την περίοδο 1998-2000 εργάστηκε ως "composer in residence" για την Clio Gould και του συνόλου BT Scottish Ensemble στο Λονδίνο, με την ευγενική υποστήριξη του ιδρύματος "Michael Marks Charitable Trust". Έργα του έχουν παρουσιαστεί παγκοσμίως σε περισσότερες από 400 συναυλίες σε διεθνούς κύρους αίθουσες συναυλιών: Salle Olivier Messiaen, Théâtre de l’Archevêché, Teatro la Fenice, Alte Oper, Benesse Museum in Naoshima, Amsterdam Concertgebouw, Purcell Room, Wigmore Hall, Carnegie Hall, Forbidden City Concert Hall-(Beijing), Muziekgebouw aan't IJ (Amsterdam), Auditorio Nacional de Musica (Madrid), Clarice Smith Performing Arts Center (Maryland), Piccolo Teatro (Milano), Guarnerius Art Center (Belgrade), Ωδείο Ηρώδου Αττικού , Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και σε πολλά διεθνή φεστιβάλ.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μια ορθή ανάγνωση ενός ήδη απόλυτα διατυπωμένου προβλήματος.
    Άραγε συμβάλλει με κάποιο τρόπο στην επιλυσή του ;
    Η αρκούδα μετά την χειμέρια νάρκη της διατηρεί ακόμη τις απαραίτητες δυνάμεις για να διεκδικησει την τροφή και την επιβίωσή της.
    Εμείς δεν έχουμε τις δυνάμεις να επιβιώσουμε πριν καν μπούμε σ’ αυτήν.
    Ας χρησιμοποιήσουμε λοιπον όσες μας απομένουν για να διασώσουμε ότι ακόμα σώνεται.
    Μήπως και καταφέρουμε να επιβιώσουμε, κυριολεκτικά.

    http://kosmaspavlidis.blogspot.com

  2. Πρέπει να ελπίζουμε Γιώργο μου πως ο κόσμος έχει αφυπνιστεί. Η λύση βρίσκεται στις συλλογικότητες και στην αναζήτηση της χαμένης ελευθερίας μας…και επιτέλους ας αποφασίσουμε τι προτιμάμε ευμάρεια (εικονική ή πραγματική)ή ελευθερία.

  3. Νομιζω η ανικανοτητα και η αποχαυνωση των δυο κυριων εκπροσωπων του πολιτικου μας κοσμου ειναι στο αποκορυφωμα…Ο μεν πρωτος με υφος »δε γνωριζω τι μου γινεται»να λεει συνεχως για συναινεση,την ωρα που τα χαστουκια απο »Θυμιους και Φωτοπουλους» πανε συννεφο και ο αλλος ωσαν Μεσσιας να λεει πανω κατω »Εγω ειμι ο Σωτηρ»!!!!Ας δωσουμε και σ’ αυτους κανα χαπακι να ειμαστε σιγουροι οταν ξυπνησουμε…

  4. Εχω δει εργακι αμερικανικο(τυπου παραμυθι) εκει ο υπνος κραταγε εκατο χρονακια,ενας περαστικος απο το χωριο αγαπησε μια ντοπιουλα,και τον αγαπησε και αυτη και αντε να παει μετα για υπνο…
    1911-2011 ποσο ξυπνιοι φανηκαμε πιστευετε τα τελευταια αυτα εκατο χρονια;πιο πολυ δε μοιαζει να ξυνησαμε βιαια και να πραγματοποιηθηκε ο χειροτερος εφιαλτης! Τιποτα δεν αλλαξε,αναγκαστικα βηματα γινανε ακολουθωντας το ρευμα.Η ραχοκοκαλια παρεμεινε νοσηρη κουρασμενη και γερασμενη,θα μου πειτε που πηγε η σοφια τοσων ετων;Καποιοι λενε «δεν ειναι εδω Βαλκανια σου το ‘πα εδω ειναι παιξε γελασε και σωπα».
    Να καταθεσω ομως «ξανα»τη δικη μου αισθηση για τις εξελιξεις,ισως να ειμαι και αφελης αλλα αυτο που εγω βλεπω δεν εχει να κανει με τα δικα μας εσωτερικα χαλασματα, με τις δικες μας παρακαταθηκες,ειναι κατι πολυ πολυ χειροτερο.Μπορειτε ν ανατρεξετε στην ιστορια και οχι μονο φυσικα,οι οικονομικα ισχυροτεροι του πλανητη η δουλεια που κανουν ειναι ακριβως αυτη, αυτο που ζουμε εμεις τωρα.Ενα πρωι, ενας λαος, φτωχος συνηθως,τους χρωσταει τοσα πολλα που δεν μπορει να ανταπεξελθει στις υποχρεωσεις του απεναντι τους,αυτο αυτοι το γνωριζαν εκ των προτερον,γι αυτο και χρηματοδοτουσαν ανευ ορων(χωρις ελεγχους,ως αυτονοητο δηθεν).Εαν μου πειτε οτι ναι οντως περιπου αυτα συμβαινουν,τοτε υπαρχει λογος να το σκεφτουμε αυτο και για τη δικη μας χωρα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here