Υπάρχει ελπίδα να συμφωνήσουμε στα αυτονόητα;

3
14

Μετά από τριάντα έξι χρόνια μεταπολίτευσης, ήρθε η ώρα η ελληνική κοινωνία και πολιτεία να κοιταχθεί στον καθρέπτη και να κάνει τον απολογισμό της τη στιγμή που φαίνεται ότι το τέλος αυτής της εποχής ήρθε και, μάλιστα, με πολύ επώδυνο τρόπο.

Πρέπει να αναρωτηθούμε με ειλικρίνεια για το πώς φθάσαμε στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος και των φορέων του, στο χείλος της χρεοκοπίας, την προδοσία των ονείρων της νέας γενιάς και ταυτόχρονα να αναρωτηθούμε, υπάρχει ελπίδα για μια νέα κοινωνική πραγματικότητα με αλληλεγγύη και συνοχή;

Ανθρώπινη κοινωνία αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και ευημερίας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς Παιδεία, χωρίς ποιοτική εκπαίδευση. Κοινοτoπία, αλλά σήμερα το ζητούμενο είναι η «ανακάλυψη» των αυτονόητων. Σε ποιό εκπαιδευτικό σύστημα θα στηριχθεί η κοινωνία σήμερα για να ανασυνταχθεί; Πότε θα αποφασίσουμε, τελικά, για τον «τύπο» του ανθρώπου που πρέπει να δημιουργεί αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα; Πόσο ακόμα ο δείκτης της «επιτυχίας» θα είναι το «πόσα βγάζεις» και αυτό να καθοδηγεί τις επιλογές των νέων ανθρώπων;

Πότε η εκπαίδευση θα ανασάνει και θα απελευθερωθεί από τα ασφυκτικά κρατικά δεσμά; Πότε η Πολιτεία θα εκπληρώσει το συνταγματικό της καθήκον και θα εξασφαλίσει συνθήκες καλής δημόσιας εκπαίδευσης; Πότε η αξιολόγηση, με όρους αποκλειστικά ακαδημαϊκούς και όχι «αγοραίους», θα γίνει πλήρως αποδεκτή και η αριστεία θα είναι κεντρικό ζήτημα του εκπαιδευτικού μας συστήματος; Πότε θα γίνει αξιολόγηση και των κεντρικών δομών των υπευθύνων για την εκπαίδευση και την έρευνα; Τελικά, πότε θα έρθει η στιγμή μαθητής/φοιτητής, διδάσκων και γονιός να είναι ταυτόχρονα ευχαριστημένοι;

Ποιά είναι, λοιπόν, σήμερα η κοινωνική πραγματικότητα στην Ελλάδα που επηρεάζει βαθιά και την εκπαίδευση; Δυστυχώς υπάρχει μια γενικευμένη εικόνα παρακμής, περιθωριοποίησης ατόμων και κοινωνικών ομάδων, έντονης αμφισβήτησης αξιών και θεσμών, ζοφερού μέλλοντος για τις νέες και τους νέους που συνειδητοποιούν το αβέβαιο μέλλον τους και αρχίζουν ήδη να μεταναστεύουν.

Οι σπουδές χωρίς αντίκρυσμα, η ανεργία και η οικονομική ανέχεια, ο τραυματισμός της αξιοπιστίας των θεσμών, η πολιτιστική υποβάθμιση, οι στείρες και άγονες κομματικές αντιπαραθέσεις, οι προσωπικές φιλοδοξίες, δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοινωνικό περιβάλλον που σε πολλές περιπτώσεις στιγματίζεται και από βίαιες, απαράδεκτες συμπεριφορές, οι οποίες σε πανεπιστημιακό περιβάλλον δημιουργούν εικόνα πλήρους απαξίωσης των Πανεπιστημίων και επιταχύνουν την επίτευξη των στόχων όσων απεργάζονται την υποβάθμιση τους.

Κάποιοι μιλούν για «…ανάληψη ευθυνών…» για τα κακώς κείμενα και με σηκωμένο το δάκτυλο δείχνουν μονόπλευρα και εκδικητικά άλλους, ενώ σπανίως κάνουν αυτοκριτική ή αναφέρονται στις αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων που επηρεάζουν βαθια την εκπαίδευση. Ευθύνες υπάρχουν, όμως όχι για όλους και όχι στον ίδιο βαθμό. Η απόδοση ευθυνών γενικά, έχει σκοπό τελικά την συγκάλυψη τους.

Πάντα υπάρχει η πρωτεύουσα ευθύνη για την εξασφάλιση προϋποθέσεων καλής και ομαλής λειτουργίας θεσμών. Αυτή η πρωτεύουσα ευθύνη δεν μπορεί παρά να αποδίδεται κατά κύρια προτεραιότητα στα «πάνω», στις κάθε είδους ηγεσίες (πχ. κυβερνητικές, κομματικές, συνδικαλιστικές, εκπαιδευτικές) και μετά να διαχέεται στα «κάτω».

Βεβαίως, οι πραγματικές ευθύνες των πανεπιστημιακών για ενδο-πανεπιστημιακές δυσλειτουργίες και αγκυλώσεις θα πρέπει να αναληφθούν σε προσωπικό, θεσμικό και συνδικαλιστικό επίπεδο. Όμως, για τη γενικότερη κρίση στα ελληνικά πανεπιστήμια η Πολιτεία στο σύνολο της έχει πρωτεύουσες ευθύνες.

Η χρόνια υποχρηματοδότηση και απαξίωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με ταυτόχρονη απουσία συνολικής Εθνικής Στρατηγικής για την Παιδεία, η ουσιαστική έλλειψη αυτοδιοίκησης και η χειραγώγησή της μέσω άστοχων και βλαπτικών θεσμικών παρεμβάσεων, η έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου και συναίνεσης, η ίδρυση Τμημάτων και Πανεπιστημίων χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια και προϋποθέσεις, η απειλή τιμωρίας ακόμα και στις περιπτώσεις αδυναμίας υλοποίησης ανεφάρμοστων γραφειοκρατικών διατάξεων, ο κομματισμός και η σκόπιμη δημιουργία εντάσεων, οδήγησαν σε ένα συγκρουσιακό κλίμα που εμποδίζει την ανάπτυξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Πρέπει, λοιπόν, ιδιαίτερα τώρα, μέσα στην οικονομική και κοινωνική κρίση, η συντεταγμένη πολιτεία στο σύνολο της (κυβέρνηση, κόμματα, φορείς, ιδρύματα, θεσμικοί παράγοντες), με τις αναγκαίες συναινέσεις, να δηλώσει έμπρακτα την προτεραιότητα της στην επένδυση στην εκπαίδευση και την έρευνα που θα συνδυάζει στέρεη γνώση και Παιδεία και θα οδηγήσει σε καλύτερο μέλλον για τη χώρα. Υπάρχει ελπίδα να συμφωνήσουμε για τα αυτονόητα;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΑνάπτυξη χωρίς ρήξεις δεν γίνεται…
Επόμενο άρθροΜετά το αίμα του Χατζηδάκη τι ακολουθεί;
Ο Σταύρος Α. Κουμπιάς γεννήθηκε στη Χίο το 1953. Αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Χίου το 1971 και είναι διπλωματούχος (1976) του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών και κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (1982) από το ίδιο Tμήμα. Σήμερα είναι Καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών, είχε, δε, εκλεγεί ως Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών για το διάστημα 2006-2010. Ο κ. Κουμπιάς έχει πολυετή ακαδημαϊκή και ερευνητική εμπειρία. Από το 1976 έως σήμερα, έχει υπηρετήσει σταδιακά στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών σε θέσεις ερευνητή και μέλους ΔΕΠ. Στα διαστήματα Σεπτ.2001-Αύγ.2003 και Σεπτ.2005-Αύγ.2007 έχει υπηρετήσει ως Αναπληρωτής Πρόεδρος του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών. Επίσης, κατά το διάστημα 1984-1990 έχει υπηρετήσει στο ΤΕΙ Πάτρας ως Καθηγητής. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2001-2003 ήταν ο Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Κέντρου Λειτουργίας Δικτύων του Πανεπιστημίου Πατρών που υποστηρίζει περίπου 25.000 χρήστες. Τα κύρια επιστημονικά του ενδιαφέροντα ευρίσκονται στις περιοχές των ενσωματωμένων (κατανεμημένων) συστημάτων πραγματικού χρόνου, επικοινωνιακών πρωτοκόλλων, προηγμένων ενσύρματων και ασύρματων βιομηχανικών δικτυακών συστημάτων, κατανεμημένων ασύρματων δικτύων αισθητήρων, πρωτοκόλλων δρομολόγησης, τεχνικών διαχείρισης ισχύος για ασύρματους δικτυακούς κόμβους, προηγμένων βιομηχανικών δικτυακών δομών για εφαρμογές C2Β/Β2Β (χρήση οντολογιών, web-services, βιομηχανικών GRID), προηγμένων διαλειτουργουσών βιομηχανικών δικτυακών δομών, διαλειτουργούντων ετερογενών δικτυακών συστημάτων, προηγμένων δικτυακών συστημάτων αυτοματοποίησης κτιριακών διαδικασιών και βιομηχανικών συστημάτων μηχανικής όρασης με υπολογιστή. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 150 επιστημονικές εργασίες σε έγκριτα διεθνή και ελληνικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων, είναι συγγραφέας ενός βιβλίου και έχει συμμετάσχει στην συγγραφή και μετάφραση άλλων, ενώ παράλληλα έχει επιμεληθεί την έκδοση αριθμού διδακτικών σημειώσεων. Το ερευνητικό του έργο έχει αναγνωρισθεί διεθνώς, όπως προκύπτει από τις σχετικές αναφορές σε αυτό. Έχει συμμετάσχει ως επιστημονικός υπεύθυνος ή μέλος ερευνητικών ομάδων σε μεγάλα Ελληνικά και Ευρωπαϊκά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης, καθώς και σε ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαιδευτικών ανταλλαγών. Το διάστημα 2008-2010 ήταν μέλος της ΙΕΕΕ Industrial Electronics Society (2008-2010).

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. θα ειμαι ειλικρινης. βαρεθηκα να διαβασω ολο το αρθρο. εχουν ειπωθει χιλιαδες φορες αυτα τα πραγματα με τον ιδιο τροπο. αφου τα πραγματα σας ξεπερνουν και δεν εχετε κατι καινουριο να πειτε γιατι επιμενετε να γραφετε;να το πουμε απλα, η ενδοξη γενια σας (του πολυτεχνειου) ρημαξε τον τοπο και οσο περναγε καλα δεν εδινε δεκαρα για αξιες και πολιτισμο κλπ κλπ. κατι βλαχαδερα που πιασαν πεντε φραγκα και νομιζανε οτι η αξιοκρατια ειναι για τους ηλιθιους. και μας κανατε κ κηρυγμα τοσα χρονια. με την πατσαβουρια για προτυπο και τη λαμογια για ιδεολογια και την ψευτοκουλτουρα σας μας φερατε εδω που ειμαστε σημερα. ποτε ακριβως αντιληφθηκατε ποια ειναι τα αυτονοητα κυριοι;

  2. Κύριε Κουμπιά,
    είναι ιδιαίτερα ενθαρυντικό ότι άνθρωποι του δικού σας επιπέδου γράφουν και αναλύουν
    τους προβληματισμούς τους για τόσο καίρια θέματα που απασχολούν την κοινωνία μας και αφορούν
    όλους μας και ιδιαίτερα τους νέους.Ευχή να συνεχίσετε!
    Πιστεύω ότι με την ενημέρωση θα έρθει η στιγμή της ανατροπής,κάτι καλό θα προκύψει, ιδιαίτερα
    απο τους νέους του διαδικτύου,είναι μεγάλη η επισκεψιμότητα έστω κι αν γίνεται σιωπηρά.
    Ευχαριστώ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here